Καθώς η μια μετά την άλλη οι αεροπορικές εταιρείες ανά τον κόσμο παγώνουν τις πτήσεις τους προς το Ισραήλ, διαβάζουμε ότι το γενοκτονικό κράτος αποτρέπει τους πολίτες τους από το να έρχονται στην Αθήνα (ή στη Λάρνακα) πριν πετάξουν ξανά στη γη που τους υποσχέθηκε ο Θεός πριν από 3.000 ολόκληρα χρόνια. Απίστευτο. Τρεις χιλιετίες είναι αυτές, και ούτε ένα αεροπλάνο για δείγμα;
Βασικά, αυτό σημαίνει πως ούτε όσοι είναι ήδη εδώ μπορούν να φύγουν, ούτε όσοι βρίσκονται εκτός Ελλάδας (π.χ. στις ΗΠΑ ή σε ευρωπαϊκές χώρες) δεν μπορούν να περάσουν απ’ τα μέρη μας πρώτα. Τρικλοποδιά στον τουρισμό μας δηλαδή.
Υπάρχουν όμως λέει σχέδια να μετακινηθούν οι Ισραηλινοί τουρίστες (γύρω στους 80.000 ανά τον κόσμο λέει η Haaretz) δια θαλάσσης, πράγμα όμως εξαιρετικά ακριβό και στρατιωτικά περίπλοκο. Για να καταλάβετε θα είναι σαν να βάζουν ογδόντα χιλιάδες ανθρώπους σε φλοτίλ-ε, με συγχωρείτε, εννοούσα, σε κρουαζιερόπλοια και αρματαγωγά.
Ευτυχώς να πείτε όμως που τη διαμονή των Ισραηλινών στα ξενοδοχεία την καλύπτουν ασφαλιστικές και τουριστικά γραφεία (για πόσο ακόμα θα δούμε). Και τέλος πάντων όσοι είναι στην Ελλάδα, μπορούν να κάνουνε και κάνα μπανάκι παραπάνω, και σε λίγο όλα θα επιστρέψουν στη γενοκτονική κανονικότητα.
Βέβαια και η κανονικότητα δεν είναι πλέον τόσο κανονική. Το Ισραήλ δεν επιτρέπει ούτε στους πολίτες τους να δραπετ-ε, με συγχωρείτε, εννοούσα, να πάνε διακοπές. Στην εφημερίδα «Haaretz», διαβάζουμε πως το Ισραήλ διατάζει ταυτόχρονα και τις εγχώριες αεροπορικές εταιρείες να μην επιτρέπουν στους Ισραηλινούς να πετάξουν, προκειμένου να μην υπάρξει συνωστισμός στο αεροδρόμιο «Μπεν Γκουριόν». Άλλοι δεν μπορούν να γυρίσουν και άλλοι δεν μπορούν να φύγουν δηλαδή. Και αυτό παρ’ ότι 10% των πολιτών τους έχει διπλή υπηκοότητα. Δεν μπορούν να αφήσουν πρώτα αυτούς να φύγουν;
Γιατί όμως να φύγουν; Ο Σιδηρούς Θόλος είναι απροσπέλαστος, σωστά; Και η Γάζα, όπου το Ισραήλ δολοφόνησε μόνον σε μια μέρα 59 πεινασμένους Παλαιστίνιους για μισό κιλό αλεύρι, είναι μακριά. Για την ακρίβεια, κάτι δεκάδες μέτρα έξω απ’ τον Θόλο. Επίσης, πώς να φύγουν οι εκλεκτοί πολίτες από τη γη που, είπαμε, τους υποσχέθηκε ο Θεός πριν 3.000 χρόνια; Δεν θα ήταν αυτό βλασφημία;
Όχι, εσύ που με διαβάζεις εδώ και δυο χρόνια τώρα ρώταγες αν όσοι καταδικάζαμε τη γενοκτονία υποστηρίζαμε τη Χαμάς, δεν κοροϊδεύω τους Ισραηλινούς. Δεν κοροϊδεύω ποτέ πρόσφυγες. Γιατί αυτό γίνονται ουσιαστικά οι εκλεκτοί λευκοί της «Μέσης Ανατολής» μόλις μέρες αφού το Ιράν απάντησε στην απρόκλητη επιθετικότητά του κράτους τους. Η πολιτική της «ανάβασης» της εβραϊκής διασποράς στη «Γη του Ισραήλ» καταρρέει μπροστά στα μάτια μας. Η «Αλιγιά» γίνεται Λίμπο του Δάντη. Το «δικαίωμα» που έχει θεσπίσει το Ισραήλ δηλαδή για εκατομμύρια Εβραίους προκειμένου να κλέβει τη γη και την περιουσία των Παλαιστινίων, γίνεται κατάρα και καταναγκασμός. Και το Ισραήλ κινδυνεύει να μετατραπεί σε κόλαση, δίπλα στην κόλαση για την οποία η πλειοψηφία του λαού του σιωπούσε ή πανηγύριζε για δυο σχεδόν χρόνια. Και τώρα το Ισραήλ οφείλει να τιμήσει την Θεϊκή υπόσχεση. Δεν μπορεί να κάνει κι αλλιώς.
Για να τελειώνω λοιπόν, δεν κοροϊδεύω τους εγκλωβισμένους Ισραηλινούς, αλλά την εγκληματική κοροϊδία του γενοκτονικού κράτους τους. Και του δικού μας φυσικά, του κράτους των «επαναπροωθήσεων» και των εκατοντάδων πνιγμένων της Πύλου. Και όλων των Δυτικών συμμάχων του χασάπη Νετανιάχου που ίσως σχεδιάζουν αυτήν τη στιγμή σε μυστικά συμβούλια τι θα τους κάνουν όλους αυτούς τους εκλεκτούς, που δεν είναι ακριβώς Ουκρανοί αλλά κάτι πολύ πιο περίπλοκο πολιτικά, το οποίο επιπλέον, ήδη αράζει σε ξενοδοχειακές πισίνες.
Εγώ λοιπόν που δεν κοροϊδεύω, καλώ τους συμμάχους και συνένοχους της γενοκτονίας, όπως κάποιοι καλούσαμε πάντα, να παρέχουν άσυλο σε όλους τους πρόφυγες εκτός φυσικά από όσους καταζητούνται για εγκλήματα πολέμου. Και να καταργήσουν τη Frontex, και να αποζημιώσουν τα θύματά μας και, κυρίως, να απελευθερώσουν άμεσα τους κρατούμενους πρόσφυγες από τις «δομές» μας, τα νόμιμα κολαστήρια της Ελλάδας, μεταφέροντάς τους σε ξενοδοχεία, και δίνοντάς τους ασυλία τώρα.
Βρείτε τα με τους ξενοδόχους. Φαίνεται πως υπάρχουν λύσεις. Βρείτε τα μετά και με τη συνείδησή σας. Βρείτε τα επιτέλους με τον Θεό.
