Στις ΗΠΑ και ειδικότερα στο στρατόπεδο του MAGA (Make America Great Again) δηλαδή του προέδρου Τραμπ, εξελίσσεται μια σχεδόν θυελλώδης εσωτερική σύγκρουση. Ο λόγος ή τουλάχιστον ο πλέον πρόσφατος και σημαντικός λόγος δεν είναι άλλος από την υπόθεση Έπσταϊν.
Ο Τζέφρι Έπσταϊν, διαχειριστής ενός δικτύου παιδοφιλίας και πορνείας για υπέρ- πλουσίους και πανίσχυρους παράγοντες των ΗΠΑ, με απίστευτες διασυνδέσεις οι οποίες έφταναν μέσα στον Λευκό Οίκο και στο Οβάλ γραφείο, επί θητειών διαφορετικών προέδρων, σύμφωνα με κάποιες ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες οι οποίες προέρχονται από τον Τάκερ Κάρλσον διετέλεσε πράκτορας της Μοσάντ χρησιμοποιώντας το καταγεγραμμένο υλικό από το δίκτυο το οποίο διατηρούσε προκειμένου να εκβιάζει παράγοντες ή ακόμα και προέδρους των ΗΠΑ. Φυσικά κανένας δεν μπορεί να επιβεβαιώσει οτιδήποτε σχετικό αλλά το γεγονός ότι η φήμη προέρχεται από το συγκεκριμένο πρόσωπο (πρώην στενό υποστηρικτή του προέδρου Τραμπ) εγείρει πολλές υποψίες.
Σε κάθε περίπτωση, η θύελλα στη βάση του Τραμπ σχετικώς με τον Έπσταϊν έχει να κάνει με τη φημολογούμενη «φιλική» σχέση μεταξύ των δύο, για την οποία ο Ίλον Μασκ επίσης συχνά-πυκνά κατηγορεί τον νυν Πρόεδρο.
Η υπόθεση Έπσταϊν δεν είναι η μόνη η οποία δίχασε τη βάση του Τραμπ. Σε μικρότερο βαθμό αυτό συνέβη και με την επίθεση εναντίον του Ιράν, όπως και με την εξακολούθηση της συμμετοχής των ΗΠΑ στη γενοκτονία στη Γάζα. Ιδίως οι νεότεροι υποστηρικτές του MAGA δεν μπορούν να κατανοήσουν γιατί οι ΗΠΑ πρέπει να εξακολουθήσουν να υποστηρίζουν τέτοιες πολιτικές προς όφελος του Ισραήλ.
Η εν λόγω υπόθεση όμως αποτέλεσε τον καταλύτη για την εσωτερική σύγκρουση στη βάση του Τραμπ. Η ανακοίνωση του υπουργείου Δικαιοσύνης ότι δεν είχε κατάλογο των φερόμενων πελατών του Epstein και ότι ο καταδικασθείς για σεξουαλικά εγκλήματα δεν δολοφονήθηκε, προκάλεσε αναταραχή. Συντηρητικοί σχολιαστές και προσωπικότητες των μέσων ενημέρωσης που είχαν πάρει σαφώς θέση υπέρ του Τραμπ μεταξύ άλλων και επικαλούμενοι την υπόθεση Έπσταϊν, κατηγόρησαν την κυβέρνηση ότι συγκαλύπτει, απαιτώντας την παραίτηση της Παμ Μπόντι, της γενικής εισαγγελέα.
Ενώ η υπόθεση συμπυκνώνει με τον εμφανέστερο τρόπο την απογοήτευση ενός μεγάλου μέρους της βάσης του Τραμπισμού, λόγω της συστημικής στροφής του προέδρου των ΗΠΑ , άλλες πολιτικές είναι ακόμα πιο σαφείς ως προς το τελευταίο ζήτημα. Το κόστος της υγείας για τους πολίτες των ΗΠΑ παραμένει απαράδεκτα υψηλό. Ο χρηματιστηριακός τομέας (ή ακόμα καλύτερα χρηματοπιστωτικός) εξακολουθεί να το «γλεντάει» επιβάλλοντας τις πλέον ωφέλιμες και πάντα βραχυπρόθεσμες πολιτικές αύξησης της κερδοφορίας του. Οτιδήποτε αμφισβητεί ως πολιτική την κερδοφορία του χρηματοπιστωτικού τομέα, την άμεση και διαρκώς εντεινόμενη κερδοφορία, πρέπει να αποτραπεί ασχέτως της όποιας παραγωγικής ή κοινωνικής αναγκαιότητας. Η ολιγοπωλιακή συγκρότηση της οικονομίας στις ΗΠΑ συνεχίζεται. Οι αρχικές απόπειρες του Trumpνα επαναφέρει κάποια μορφή παραγωγικής ανασυγκρότησης στις ΗΠΑ μέσω προστατευτικών πολιτικών για την οποία είχαμε ήδη γράψει ότι ήταν επιφανειακή εγκαταλείφθηκε υπέρ των συμφερόντων της Wall Street. Ό,τι «ανεβάζει» τους μεγαλομετόχους και τους μεγαλοτραπεζίτες είναι καλό για τις ΗΠΑ. Υπάρχει ένα σκίτσο το οποίο έξοχα απεικονίζει αυτήν την αντίληψη:
Η υπόθεση Έπσταϊν επομένως συμπυκνώνει με τον καλύτερο τρόπο τον κόσμο του κατεστημένου, εναντίον του κόσμου των πολλών. Ο Τραμπ εμφανίστηκε ως αντισυστημικός και πράγματι ένα μέρος του συστήματος εξουσίας δεν τον συμπαθεί καθόλου. Αλλά η αντιπάθεια ενός μέρους του συστήματος εξουσίας απέχει παρασάγγας από το να είναι πράγματι αντισυστημικός, τόσο με βάση το προσωπικό του παρελθόν, όσο και τις ασκούμενες πολιτικές του. Μπορεί να μην προέρχεται από το βαθύ κράτος και τις πολιτικές του παραφυάδες αλλά αυτό δεν αναιρεί ότι είναι υποχρεωμένος να υπηρετήσει συγκεκριμένα συμφέροντα. Αυτό κάνει.
Αυτή είναι η πραγματική αιτία του διχασμού της βάσης του MAGA. Μετά την πρώτη εκλογή ανέμεναν κάτι περισσότερο από έναν και πάλι συστημικό πρόεδρο. Εξ ου ο διχασμός στη βάση του. Τι απειλεί περισσότερο από όλα τον Τραμπ; Ό,τι σηματοδοτεί (θα δούμε τι θα πράξει) ο Μαμντάνι. Μια αριστερή δύναμη η οποία θέτει ζητήματα και προτείνει λύσεις που αφορούν τους πολλούς προωθώντας έναν εν μέρει έστω μετασχηματισμό του κοινωνικού και οικονομικού συσχετισμού ισχύος. Αυτή θα είναι η κύρια εστία σύγκρουσης του ίδιου του Trump. Στο πλαίσιο αυτής της σύγκρουσης ωστόσο θα κινδυνεύσει να αποξενωθεί ακόμα περισσότερο από τη βάση του.
Ο καλύτερος δε, σύμμαχός του θα αποδειχτεί το πλέον συστημικό τμήμα των Δημοκρατικών, οι οποίοι επίσης σε φωνές τύπου Μαμντάνι βλέπουν τον χειρότερο εχθρό τους, έναν εχθρό μπροστά στον οποίο ο Τραμπ ως πρόσωπο φαντάζει σίγουρα ανεκτός και προφανώς προτιμότερος.
