5.30 το πρωί. Άνω πόλη Θεσσαλονίκης. Ένας μικρός δρόμος, άγνωστος στους περισσοτέρους με το όνομα Άθωνος.
Μένω σε μια πολυκατοικία, για την οποία μετά από τόσο καιρό δεν είμαι βέβαιος πόσα διαμερίσματα έχει. Πόρτες ανοιγοκλείνουν από παντού και κόσμος μπαινοβγαίνει, θαρρείς και το λεβητοστάσιο ακόμα το έχουν μετατρέψει σε σπίτι.
Το δωμάτιό μου μυρίζει μια ζεστή υγρασία.
Έχω γυρίσει από σαββατιάτικο ξενύχτι και ο γνωστός πόνος στο πόδι μετά από κάθε γερό πιώμα δεν με αφήνει να κοιμηθώ. Κάνω καφέ και κοιτάω απέναντι. Για μας τους ματάκηδες, ένα ζευγάρι στο απέναντι διαμέρισμα νωρίς τα ξημερώματα κρύβει την υπόσχεση σεξ. Δε θα επιβεβαιωθεί αυτή τη φορά.
Αυτή με καρέ ξανθό μαλλί γυρισμένη πλάτη στο παράθυρο. Κρατάει μια κούπα στο χέρι, έχει μακρύ, αριστοκρατικό λαιμό και λεπτή πλάτη. Ο άλλος είναι ξαπλωμένος με τα πόδια στην πλάτη του καναπέ. Κρατάει κι αυτός τον καφέ τους. Τα σώματά τους κουνιούνται. Μιλούν αλλά δεν ακουμπιούνται.
Οι γάτες κάτω έχουν αρχίσει τις πρωινές βόλτες στο πλακόστρωτο. Ο καιρός είναι μουντός καθότι Οκτώβριος.
Αναρωτιέμαι τι τους εμποδίζει να αγκαλιαστούν, να κάνουν σεξ, να φιληθούν, να χαϊδευτούν. Άραγε μάλωσαν το προηγούμενο βράδυ; Κάτι για τα παιδιά; Για τα οικονομικά; Ίσως. Αλλά από την άλλη ακούγεται πολύ βαρετό κάτι τέτοιο. Ίσως να υπάρχει κάτι πιο πικάντικο. Τρίτα πρόσωπα για παράδειγμα. Ποιος να απάτησε ποιον; Μπορεί και οι δύο μπορεί και όχι.
Ή ακόμα χειρότερα μπορεί να υποφέρουν από διαψευσμένες προσδοκίες, πληγές, απογοητεύσεις, προδοσίες. Μπορεί εκείνη να κοιτιέται στον καθρέφτη και να σκέφτεται δε μου αξίζει όλο αυτό.
Για να μην ακουμπάνε ο ένας τον άλλον ενώ βρίσκονται τόσο κοντά μάλλον κάτι βαθύ και βαρύ τους χωρίζει. Αυτή είναι ωραία γυναίκα. Αποκλείεται να μη θέλει να της την πέσει, εκτός κι αν πια την έχει βαρεθεί. Τι κρίμα για μια γυναίκα να τη βαριούνται, να μη θέλουν να χιμήξουν στο σώμα της.
Αυτός δεν είναι τόσο ωραίος άρα μάλλον πρέπει να έχει μυαλό, γιατί λεφτά και να μένει εδώ αποκλείεται. Λογικά θα τη γοήτευσε όταν ήταν πιο μικρή. Το μυαλό είναι γοητευτικό αλλά συνηθίζεται όπως όλα. Μαθαίνεις τα κόλπα του και χτίζεις άμυνες. Τη φαντάζομαι αυτή να νιώθει τον πρώτο της οργασμό μαζί του κι εκείνος να νιώθει θριαμβευτής χάρη σε εκείνη. Κι έπειτα σιγά- σιγά να έρχεται η σταθερότητα και οι πρώτες ρυτίδες, τα πρώτα δείγματα φθοράς. Ότι είναι καιρό σε αυτό το σπίτι το ξέρω αλλά από πότε, όχι.
Ο καναπές τους έχει ξεθωριάσει. Τον έφεραν από το προηγούμενο σπίτι. Θυμάμαι λίγο τη μετακόμιση. Έχει ένα πρασινωπό ριχτάρι και δίπλα έχουν ένα ξύλινο στρογγυλό τραπέζι. Φαίνεται ότι τα έπιπλα τα διάλεξε εκείνη, μάλλον σε μια άλλη εποχή, με πιο φωτεινά χρώματα. Έχουν ένα επιδαπέδιο φωτιστικό και μια βιβλιοθήκη γεμάτη, πράγμα που αυξάνει την εκτίμησή μου για δαύτους και τη λύπη μου συνάμα. Τόσα βιβλία και ούτε αυτοί κατάλαβαν ότι το μυστικό είναι στο άγγιγμα;
Το μπαλκόνι τους είναι στενό όπως όλα σχεδόν τα μπαλκόνια εδώ αλλά εκείνη έχει κρατήσει μετά βίας ζωντανά κάποια λουλούδια. Τα άλλα τα σάπισε. Κορίτσι της πόλης μάλλον, πού να ξέρει τη σωστή δόση νερού και ήλιου… Όλα στην κούτρα κάποιου τα μαθαίνουμε και συχνά στη δική μας.
Μέσα μάλλον κοιμούνται τα παιδιά. Γιατί σηκώθηκαν αυτοί όμως τόσο νωρίς;
Ο πάγκος της κουζίνας τους φαίνεται ταχτοποιημένος. Αν είχαν στοίβες από πιάτα θα τις είχα δει.
Αυτή μιλάει πιο έντονα τώρα. Φαίνεται από τον τρόπο που κουνιέται το πίσω μέρος του κεφαλιού της. Σηκώνεται όρθια αλλά ενώ θα ήλπιζα να κάνει ένα ωραίο στριπτίζ και να τον καβαλικέψει αφήνει τον καφέ της και φεύγει.
Αυτός σηκώνεται πίσω της αλλά δεν την ακολουθεί. Μετρίου αναστήματος, αδύνατος. Μοιάζει κάπως σκυμμένος. Ποιος ξέρει τι του είπε; Μάλλον ό,τι ακούνε όλοι κάποια στιγμή. Δεν είμαι ερωτευμένη, δε σ’ αγαπώ, δεν αντέχω άλλο, κουράστηκα απλώς, κάτι τέτοιο. Σαν στίχος του Σιδηρόπουλου. Ξαπλώνει ξανά.
Ο ήλιος ανατέλλει. Δεν ξέρω πόσες ανατολές ακόμα θα προλάβω. Τα ξενύχτια μου είναι ακριβοπληρωμένα και κάπως απελπισμένα θα έλεγα. Λες και αν δεν κοιμάμαι θα ζήσω περισσότερο. Αναρωτιέμαι γιατί δεν αγκαλιάζονται. Αν ήξεραν πόσο απλό είναι. Οι γάτες κάτω κυνηγιούνται. Ο πόνος στο πόδι περνάει. Καιρός για ύπνο. Ξημέρωσε Κυριακή.
