Ο πρωθυπουργός της Αρμενίας Νικόλ Πασινιάν παλεύει ακόμη για την πολιτική του επιβίωση στην Αρμενία παρά τη νίκη στις πρόσφατες κοινοβουλευτικές εκλογές με 49,74% έναντι 23,27% που έλαβε το κόμμα «Ισχυρή Αρμενία», 9,92% για τον συνασπισμό «Αρμενία» του πρώην προέδρου Κοτσαριάν και 3,89% για την «Ευημερούσα Αρμενία» που έμεινε εκτός Βουλής. Το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του πρώην Προέδρου Σερζ Σαρκσιάν εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία καταγγέλλει διευρυμένη νοθεία στις εκλογές της 7ης Ιουνίου. Στην καταγγελία περιλαμβάνονται κατηγορίες για εκφοβισμό υπαλλήλων, για φυλακίσεις και άλλες διώξεις στελεχών της αντιπολίτευσης και για χρήση διοικητικών χρημάτων για την προώθηση του κυβερνώντος κόμματος. Η παράταξη του Σαρκσιάν αρνείται να αναγνωρίσει το κοινοβούλιο που προέκυψε από τις τελευταίες εκλογές, χαρακτηρίζοντάς τις ως «μη νόμιμη πηγή εξουσίας». Γενικότερα, ο Πασινιάν κατηγορείται επίσης ότι περιθωριοποίησε την πολιτική εκπροσώπηση των 100.000 προσφύγων από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, γνωρίζοντας ότι θα στρέφονταν εναντίον του.
Η φιλοδυτική στροφή της Αρμενίας πέρα από το ότι επέφερε δορυφοροποίησή της από την Τουρκία και εθνικές απώλειες έναντι του Αζερμπαϊτζάν κινδυνεύει να έχει επίσης ως συνέπεια την απώλεια των φθηνών ενεργειακών πόρων που παρείχε η Ρωσία. Κατά την προεκλογική περίοδο, ο Νικόλ Πασινιάν περιέγραψε την ειρήνη με το Αζερμπαϊτζάν ύστερα από την παρέμβαση Τραμπ ως ένα ευάλωτο βρέφος που χρειάζεται να επιβιώσει με τον ίδιο στην εξουσία. Επρόκειτο για τις πρώτες εκλογές ύστερα από τον ξεριζωμό των Αρμενίων από την εθνική τους κοιτίδα στο Ναγκόρνο Καραμπάχ το 2023. Η ειρηνευτική συμφωνία είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ο Δρόμος Τραμπ για τη Διεθνή Ειρήνη και Ευημερία (TRIPP: Trump Route for International Peace and Prosperity), ο οποίος ενώνει την Τουρκία με το Αζερμπαϊτζάν διά μέσου της Αρμενίας, μπαίνοντας σφήνα ανάμεσα στη Ρωσία και το Ιράν, ενώ είναι σημαντικός και για την επικοινωνία της Τουρκίας με το Καζακστάν και τις υπόλοιπες χώρες της Κεντρικής Ασίας. Η σχέση της Αρμενίας με τη Ρωσία βρίσκεται στο ναδίρ, γεγονός που έχει οδηγήσει στη διπλωματική απομόνωση της Αρμενίας σε μια κρίσιμη γεωπολιτική στιγμή, ενώ επίσης έχουν περιοριστεί οι αρμενικές εξαγωγές ανθών, αλκοόλ και μεταλλικού νερού στη Ρωσία. Για τον λόγο αυτό, η κυβέρνηση Πασινιάν δείχνει διάθεση βελτίωσης των διμερών σχέσεων, ενώ η αντιπολίτευση καταγγέλλει ότι η αντιρωσική ρητορική του Πασινιάν είναι εντελώς αχρείαστη και εθνικώς επικίνδυνη.
Κατά την προεκλογική περίοδο και στις ίδιες τις εκλογές σημειώθηκαν περιστατικά αυταρχισμού. Συνελήφθησαν μέλη της αντιπολίτευσης, κατηγορούμενα για διαφθορά και για απόπειρα ανατροπής της κυβέρνησης. Η αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση για αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος όχι μόνο με παρατυπίες στις εκλογές, αλλά και μέσω των φυλακίσεων αντιφρονούντων. Χαρακτηριστική περίπτωση ο Σαμβέλ Καραπετιάν, Αρμένιος δισεκατομμυριούχος που κατείχε μεγάλο μέρος των ενεργειακών υποδομών της χώρας. Το γεγονός ότι στη γειτονική Γεωργία, ο πολιτικός ηγέτης της παράταξης «Γεωργιανό Όνειρο» είναι επίσης μεγιστάνας που επιθυμεί μια εθνικώς ανεξάρτητη πολιτική ήταν αρκετός λόγος για την αρμενική κυβέρνηση να ασκήσει διώξεις στον Καραπετιάν, προκειμένου να σιγουρευτεί ότι δεν θα έχει αξιώσεις να διεκδικήσει την κυβέρνηση. Ο Καραπετιάν, που αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε κατ’ οίκον περιορισμό, έχει καταγγείλει την κράτησή του ως πολιτική δίωξη. Έχει επίσης φυλακιστεί πρόσφυγας από το Ναγκόρνο-Καραμπάχ που άσκησε κριτική στον Αρμένιο ηγέτη για εθνική μειοδοσία. Ο Πασινιάν από την πλευρά του βάσισε την προεκλογική του εκστρατεία σε απολίτικα βίντεο στο TikTok, όπου κάνει το σήμα της καρδούλας. Λιγότερο αγαπητικές είναι οι σχέσεις του Πασινιάν με την Εκκλησία της Αρμενίας, καθώς κατηγόρησε ιεράρχη για σεξουαλικά σκάνδαλα.
Η δορυφοροποίηση της Αρμενίας από την Τουρκία είναι εξαιρετικά επωφελής για την τελευταία, η οποία ελπίζει να αποκλείσει τη Ρωσία από τα νότια του Καυκάσου και να ενοποιήσει την περιοχή, προσφέροντας υπηρεσίες στις ΗΠΑ. Στο πλαίσιο αυτό ένταση μεταξύ Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν προκαλείται από το γεγονός ότι το Αζερμπαϊτζάν έχει οικοδομήσει μία πολύ στενή συμμαχική σχέση με το Ισραήλ από το οποίο εισάγει το 70% των οπλικών συστημάτων του, ενώ εξάγει σε αυτό το 40% του πετρελαίου που το Ισραήλ χρειάζεται για τη συνέχιση των πολεμικών του επιχειρήσεων. Στην ένταση αυτή υπόκειται διαφορά συμφερόντων σε περίπτωση επανέναρξης του πολέμου στο Ιράν, καθώς το Αζερμπαϊτζάν θα μπορούσε να επωφεληθεί από δυνητικά αποσχιστικά κινήματα Αζέρων εντός του Ιράν, κάτι βεβαίως που προς ώρας έχει αποτύχει πλήρως ως αμερικανικός σχεδιασμός, ενώ η Τουρκία φοβάται ότι τυχόν αποσχιστικές κινήσεις από τους Κούρδους υπονομεύουν τη σταθερότητά της. Παρά ταύτα, η διαφαινόμενη αυτή ένταση στις σχέσεις της Τουρκίας με το Αζερμπαϊτζάν και το Ισραήλ δεν αναιρεί την κατά τα άλλα ντε φάκτο ισχυρή συνεργασία των τριών χωρών.
Σε αυτήν την κρίσιμη γεωπολιτικώς συγκυρία ο Νικόλ Πασινιάν υπόσχεται ότι θα ανταλλάξει τα ιστορικά δίκαια της Αρμενίας με ένα μέλλον προσανατολισμένο προς τη Δύση με ειρήνη και ομαλοποίηση της σχέσης με τους γείτονες, όμως οι μνήμες από τους συμμάχους της Δύσης που έχουν εγκαταλειφθεί από αυτήν με αποτέλεσμα μείζονες εθνικές τραγωδίες είναι υπερβολικά νωπές.
