Τα γεγονότα μεταξύ των δύο κρατών δεν αποτελούν όπως είναι σαφές και γνωστό την πρώτη σχετική σύγκρουση και ανάφλεξη μεταξύ τους. Η ιστορία είναι μακρά, αιματοβαμμένη, με τα πυρηνικά όπλα να επικρέμανται και το Κασμίρ να βρίσκεται στο επίκεντρο.
Δεν είναι κρυφό ότι η αποικιοκρατία φέρει βαριά ευθύνη για τη διάσπαση των Ινδιών σε δύο κράτη και για όσα ακολούθησαν έκτοτε. Πρόκειται για βολική συνταγή η οποία τηρήθηκε ευλαβικώς από τους αποικιοκράτες όχι μόνο εκεί αλλά και στην Κύπρο όπως και αλλού. Ωστόσο υπάρχουν και πολύ νεότερες εξελίξεις στις οποίες οφείλει κανείς να σταθεί. Η Ινδία από καιρό έχει περάσει υπό την ηγεσία ενός δεξιού εθνικιστή πολιτικού, του Ναρέντρα Μόντι, ο οποίος δεν έχει διστάσει κατά καιρούς να αποπειραθεί να δρέψει πολιτικά οφέλη πάνω στην έχθρα με το Πακιστάν, όπως και να αξιοποιήσει μια σειρά στρατιωτικών αντιποίνων κατά καιρούς, εναντίον τρομοκρατικών κατά την Ινδία στόχων, στο Πακιστάν.
Την ίδια στιγμή στο Πακιστάν, ο Πρωθυπουργός που διαδέχτηκε τον κατόπιν αποστασίας ανατραπέντα Ιμράν Χαν, είναι σαφώς εξαρτημένος από τις πανίσχυρες μυστικές υπηρεσίες της χώρας του. Όταν είχε αναλάβει ως πρωθυπουργός είχε βοηθήσει στην τροφοδότηση ελπίδων περί νέων προσπαθειών αποκατάστασης των σχέσεων μεταξύ της χώρας του και της Ινδίας.
Η κίνηση των γεγονότων που έχουν οδηγήσει στην τωρινή κρίση ξεκίνησε με μια τρομοκρατική επίθεση σε περιοχή του ινδικού Κασμίρ για την οποία η Ινδία κατηγόρησε το Πακιστάν. Κατά τα πλέον συνήθη της διεθνούς κοινότητας, η Ινδία αποφάσισε να απαντήσει με πυραυλικές επιθέσεις στο πλαίσιο μιας στρατιωτικής επιχείρησης την οποία ονόμασε «επιχείρηση Sindoor». Πρόκειται για τη συνηθισμένη πλέον δυστυχώς πολιτική στοχευμένων υποτίθεται επιθέσεων κατά τρομοκρατικών στόχων, στο πλαίσιο αντιποίνων, παρότι πρόκειται για σαφώς παράνομη τακτική κατά το διεθνές δίκαιο. Το Πακιστάν απάντησε, υποστηρίζοντας ότι κατέρριψε ινδικά πολεμικά αεροπλάνα, κάτι το οποίο αν ισχύει θα οφείλεται μάλλον σε κινεζικής κατασκευής πυραύλους. Έκτοτε έχουμε χτυπήματα με drones και βολές πυροβολικού, χωρίς να είναι καθαρό πώς θα κλιμακωθεί η κατάσταση περαιτέρω. Μάλιστα, η Ινδία βομβάρδισε στόχους μέσα στο Πακιστάν και όχι μόνο στο Κασμίρ, γεγονός το οποίο έχει τη δική του σημασία σε επίπεδο συμβολισμού και εν μέρει ουσίας.
Η Ινδία αποτελεί την 4ο ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη στον πλανήτη, ενώ το Πακιστάν τη 12η, ωστόσο αυτή η σύγκριση δεν λέει όλη την αλήθεια. Η Ινδία διαθέτει υπεροπλία έναντι του Πακιστάν και έχει πίσω της από εξοπλιστικής απόψεως σε μεγάλο βαθμό τις ΗΠΑ (όπως και άλλες χώρες της «Δύσης») ενώ το Πακιστάν την Κίνα. Παρόλα αυτά δεν πρέπει να ξεχνούμε ούτε το δυσθεώρητο μέγεθος της στρατιωτικής βοήθειας της Ρωσίας προς την Ινδία, με δεδομένες τις παλαιές σχέσεις της ΕΣΣΔ με την Ινδία.
Όπως και να έχει είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς για σύγκρουση δια αντιπροσώπων σε ό,τι αφορά την Ινδία και το Πακιστάν. Διαθέτουν επαρκές μέγεθος ώστε να μην είναι απλώς ενεργούμενα τρίτων δυνάμεων. Αξίζει βεβαίως να αναρωτηθεί κανείς αν στην περίπτωση μιας τυχόν κλιμάκωσης θα έχουμε την Ινδία να διαδραματίζει ρόλο υπονομευτή του κινεζικού σχεδίου για την Ασία και δια της Ασίας. Κάτι τέτοιο φαίνεται ακόμα αμφίβολο ωστόσο. Ούτε οι ΗΠΑ, ούτε η Κίνα δείχνουν κανένα ενδιαφέρον σε περαιτέρω συγκρούσεις στην περιοχή.
Ένας μεγάλος πόλεμος των δύο χωρών θα είναι πολύ μεγάλος και δύσκολα διαχειρίσιμος από οποιαδήποτε πλευρά, συμπεριλαμβανομένων των δύο κρατών. Οι πιθανότητες παραμένουν πως θα υπάρξει μια εκδοχή αποκλιμάκωσης κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον. Τίποτα δεν είναι απίθανο όμως. Είναι προφανές ότι για την Κίνα, μια μείζονα κλιμάκωση θα αποβεί επιζήμια όπως φυσικά και για τις δύο άμεσα εμπλεκόμενες χώρες. Με τούτα και με εκείνα, ο δρόμος της λογικής δείχνει να είναι ο πλέον ανοιχτός ακόμα και τώρα. Ωστόσο, ίδωμεν.
