Τα πολιτικά παιχνίδια στην πλάτη των μεταναστών είναι η καλύτερη πρακτική για τη δεξιά παράταξη -όχι μόνο των ακροδεξιών κομμάτων- να μαυλίσει τις συνειδήσεις του κόσμου και να δρέψει εκλογικά οφέλη, αγγίζοντας το ευαίσθητο νεύρο των τοπικών κοινωνιών, που είναι αναγκασμένες να συμβιώνουν ή να υποδέχονται τους «κολασμένους της γης». Όπως αποδεικνύει και η περίπτωση της Κρήτης στα καθ’ ημάς, το πρόσχημα της «ασφάλειας» και πρωτίστως της «πτώσης του κέρδους» (μίας περιοχής που πλούτισε με τα ψεύτικα βοσκοτόπια του ΟΠΕΚΕΠΕ και τα μαύρα έσοδα του τουρισμού κλπ) έχει εκτοπίσει το ιδεολόγημα της «αγνότητας» της ράτσας.
Στην Ισπανία τις τελευταίες ημέρες ένας φυλετικός πόλεμος που ξέσπασε στην πόλη Τόρρε Πατσέκο (Μούρθια) έχει αποτελέσει το εφαλτήριο για το ακροδεξιό Vox, κατά κύριο λόγο και το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα (PP) για να κλιμακώσουν την πολιτική τους έφοδο κατά του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού Κόμματος, που ακόμη συγκλονίζεται από το βαθύ σκάνδαλο της διαφθοράς που αγγίζει τους στενούς συνεργάτες του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ.
Η βία που ξέσπασε στο Τόρρε Πατσέκο, έπειτα από ένα επεισόδιο, που παρουσιάσθηκε ως ξυλοδαρμός ηλικιωμένου από νεαρούς μετανάστες, τροφοδοτείται ακατάπαυστα από ακροδεξιά τάγματα εφόδου, που έχουν κλιμακώσει τη δράση τους σε ένα κανονικό κυνήγι μαγισσών κατά των «ξένων». Όλο όμως ήταν ενορχηστρωμένο διαμέσου των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης και πηγή τους ήταν μια ψευδής εικόνα: την επίθεση που δέχθηκε ένας ηλικιωμένος άνδρας από το Τόρρε Πατσέκο από τρεις νεαρούς Βορειοαφρικανούς. Μάλιστα οι ακροδεξιοί «κιβδηλοποιοί» δημοσίευσαν στο Χ πρόσωπα νεαρών Βορειοαφρικανών, προγράφοντάς τους και υποκινώντας τους κατοίκους να πάρουν εκδίκηση. Μόνο που το περιστατικό είχε φορά αντίθετη: ήταν μια επίθεση νεαρών ultras σε έναν άστεγο στο Αλικάντε. Δύο από αυτούς έχουν μάλιστα συλληφθεί. Το βίντεο από τον ξυλοδαρμό και τα ψευδή στοιχεία του το ανέβασε, σύμφωνα με ανθρώπους που ασχολούνται με την αποκάλυψη των ψευδών ειδήσεων, πρόσωπο που συνδέεται με το Vox.
Μπορεί υποκριτικά το Vox να τηρεί επίσημα αποστάσεις από τα περιστατικά, ωστόσο η διαρκής ρητορεία του κατά της μετανάστευσης και κυρίως παρουσιάζοντας συστηματικά τα θύματα της ρατσιστικής βίας ως θύτες, ενθαρρύνει τη δράση των παρακρατικών ομάδων, που έχουν πάρει τον «νόμο» στα χέρια τους. Ο πρόεδρός του Vox, Σαντιάγο Αμπασκάλ απέφυγε να καταδικάσει τα επεισόδια που σημειώθηκαν το Σαββατοκύριακο στο Τόρρε Πατσέκο, όταν εξτρεμιστικές ομάδες εισέβαλαν στην πόλη «κυνηγώντας» μετανάστες. Ισχυρίστηκε ότι οι ρατσιστικές επιθέσεις σε γειτονιές με μουσουλμανική πλειοψηφία αποτελούν τη «βίαιες συνέπειες» της παράνομης μετανάστευσης και τις απέδωσε στην «απελπισία» του ισπανικού λαού απέναντι στην αυξανόμενη εγκληματικότητα.
Ερωτηθείς για τη βαρβαρότητα των ακροδεξιών ομάδων, ο ηγέτης του Vox απάντησε διπλωματικά:
Καταδικάζουμε τη βία που εισάγεται από το δικομματικό σύστημα και όλες τις βίαιες συνέπειες που παράγονται με αποκλειστική ευθύνη του Λαϊκού Κόμματος και του Σοσιαλιστικού Κόμματος, τα οποία εδώ και δεκαετίες φέρνουν την παράνομη μετανάστευση, η οποία οδηγεί σε αύξηση των βιασμών, αύξηση της εγκληματικότητας και προκαλεί επίσης απελπισία στον λαό μας. Καταδικάζουμε τις πολιτικές του δικομματικού συστήματος και τη χειραγώγηση.
Και από την πλευρά του, το συντηρητικό PP ναι μεν αποστασιοποιείται από τα περιστατικά, αλλά αποφεύγει να κατηγορήσει ευθέως το Vox για τη ρητορική που τα υποκίνησε και υποθάλπει. O ηγέτης του Αλβέρτο Νούνιεθ Φεϊχόο γνωρίζει ότι το μεταναστευτικό είναι ένα από τα βασικά πολιτικά τεχνάσματα, που μάλιστα απευθύνονται κατ’ ευθείαν στα βαθύτερα ασυνείδητα ένστικτα του μέσου πολίτη και μπορούν να τον φέρουν στο Μέγαρο της Μονκλόα.
Τα περιστατικά έχουν οδηγήσει μέχρι στιγμής σε δέκα συλλήψεις για επίθεση. Μάλιστα, το PSOE της Μούρθια και οι Podemos υπέβαλαν μήνυση κατά του περιφερειακού ηγέτη του Vox στην Εισαγγελία για πιθανό έγκλημα μίσους. Ένα μίσος που καταδίκασε ρητά ο Σάντσεθ, αλλά το οποίο συστηματικά καλλιεργούν στα σπλάχνα της ισπανικής κοινωνίας, ιδίως σε περιοχές όπου συνδιοικούν και τα προωθούν ψηλά στην επικοινωνιακή τους ατζέντα με στόχο να την εκμεταλλευθούν πολιτικά.
Αλλά ποιος κρύβεται πίσω από το ακροδεξιό σάλπισμα να βγουν οι κάτοικοι και να «κυνηγήσουν» Βορειοαφρικανούς στο Τόρρε Πατσέκο «εάν δεν συνεργασθούν» κι έχει σκορπίσει φόβο και τρόμο στην κοινότητα τους; Δεν είναι άλλος από την ακροδεξιά πανευρωπαϊκή πλατφόρμα Deport Them Now, με την οποίο το Vox συνεργάζεται ανελλιπώς. Μάλιστα DTN Europe, υποστήριξε τη συγκέντρωση «ενάντια στον εξισλαμισμό» που οργάνωσε το κόμμα του Σαντιάγο Αμπάσκαλ στις 22 Μαρτίου στην Τεράσα (Βαρκελώνη). Στη συνέχεια, σχεδίασε μια αφίσα με την οποία καλούσε, μαζί με το Vox, στη διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε στις 28 Μαρτίου στην Πλατεία Κένεντι της Βαρκελώνης, με αίτημα το κλείσιμο του δημοτικού κέντρου υποδοχής μεταναστών στο Σαντ Τζερβάσι, μια από τις πλουσιότερες γειτονιές της καταλανικής πρωτεύουσας. Η οποία είναι το προπύργιο πλέον της εξτρεμιστικής αυτής ομάδας
Μετά τις ταραχές του περασμένου Σαββατοκύριακου, η ομάδα επιβεβαίωσε στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης πως θα συνεχίσει τη διαμαρτυρία της και θα συστήσει «περιπόλους στις γειτονιές» -ένας ευφημισμός για τις ένοπλες συμμορίες που παίρνουν τη δικαιοσύνη στα χέρια τους- όπως κάνουν και άλλοι ακροδεξιοί ακτιβιστές στην Ισπανία.
Η DTN Europe διαθέτει ένα πυκνό δίκτυο διεθνών σχέσεων. Τον περασμένο Μάιο, συμμετείχε στο συνέδριο της ακροδεξιάς «Σύνοδος Κορυφής για τη Μετανάστευση» στο Γκαλαράτε, μια ιταλική πόλη 37 χιλιόμετρα από το Μιλάνο. Σε αυτή συμμετείχαν με τις ευλογίες και της Λέγκας του Σαλβίνι περίπου 400 «υπερασπιστές της ράτσας» και εκπρόσωποι έξι από τις πιο ξενοφοβικές ομάδες στην Ευρώπη: Εναλλακτικοί για τη Γερμανία ( AfD), FvD (Ολλανδία), Reconquista (Γαλλία), Εθνικό Κόμμα (Ιρλανδία), Λέγκα (Ιταλία) και Chega (Πορτογαλία). Τα δύο τελευταία, συμμετέχουν στην ευρωομάδα των Πατριωτών, μαζί με τον Αμπασκάλ. Για το συνέδριο του επόμενου έτους, οι διοργανωτές έχουν ανακοινώσει την πρόθεσή τους να συμπεριλάβουν τέσσερα άλλα ακροδεξιά κόμματα: το FPÖ (Αυστρία), το Vlaams Belang (Βέλγιο), τους Σουηδούς Δημοκράτες (Σουηδία) και το Vox.
Παρά τις συγκρούσεις με την αστυνομία στο Μιλάνο, το Βαρέζε κι αλλού κατά τις αντιφασιστικές διαδηλώσεις ενάντια στη διεξαγωγή του, ο ίδιος ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών της ακροδεξιάς πρωθυπουργού Τζόρτιζα Μελόνι, Ματέο Πιατεντόζι χαρακτήρισε το συνέδριο αυτό «συνεισφορά απόψεων που έχει ανάγκη η δημοκρατία!!!!» (sic!). Ευτυχώς που στο αεροδρόμιο Μαλπένσα του Μιλάνου απελάθηκε ο Δανός εξτρεμιστής Ράσμους Παλουντάν γνωστός αγκιτάτορας κατά των Μουσουλμάνων και του Κορανίου. Όμως ένα από τα αστέρια του Συνεδρίου για το Remigration, όπου προήδρευσε ο Αυστριακός Νεοναζί Μάρτιν Ζέλνερ, το αστέρι της ακροδεξιάς, η Ολλανδή Έβα Βλάαρντίνγκερμπροκ, εκφώνησε μια αναμφισβήτητα ρατσιστική ομιλία. «Εμείς, οι εθνοτικά λευκοί Ευρωπαίοι, σύντομα θα είμαστε μειονότητα στις χώρες μας. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορούμε να αποδεχτούμε. Οι Αφρικανοί έχουν την Αφρική, οι Ασιάτες έχουν την Ασία και η Ευρώπη ανήκει στους Ευρωπαίους. Χρειαζόμαστε τη Remigration ως αντίδοτο στη Μεγάλη Αντικατάσταση», είπε. Η Βλάαρντινγκερμπροκ ήταν επίσης ένας από τους κύριους ομιλητές στο Συνέδριο Πολιτικής Δράσης των Συντηρητικών (CPAC) που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Μάιο στη Βουδαπέστη, με οικοδεσπότη τον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν, όπου είχε προγραμματισθεί να μιλήσει κι ο Αμπασκάλ.
Οι όροι Remigration «επαναπατρισμός» (μαζική απέλαση ατόμων ξένης καταγωγής, ανεξάρτητα από την εθνικότητα ή τον τόπο γέννησής τους) και «μεγάλη αντικατάσταση» (αντικατάσταση του ευρωπαϊκού πληθυσμού με έναν αφρικανικό ή μουσουλμανικό) δεν αποτελούσαν προηγουμένως τμήμα του ιδεολογικού οπλοστασίου του Vox, αλλά η εκπρόσωπός του για την Δημογραφική Έκτακτη Ανάγκη, βουλευτής Ροθίο ντε Μέερ, τους χρησιμοποίησε σε πρόσφατη αμφιλεγόμενη συνέντευξη Τύπου, στην οποία μίλησε για απέλαση εκατομμυρίων ανθρώπων, αποδεικνύοντας ότι το κόμμα του Aμπασκάλ βαθμιαία ενσωματώνει ολοένα και πιο ξενοφοβικές έννοιες καθώς ενισχύει τους δεσμούς του με την ευρωπαϊκή ακροδεξιά.
Περιστατικά σαν του Τόρρε Πατσέκο αποδεικνύουν πως με σημαία τέτοιες θεωρίες και προωθώντας ψέματα, η ακροδεξιά θα κλιμακώνει την παρακρατική της δράση με ακόμη βιαιότερο τρόπο, ξυπνώντας μνήμες μίας ζοφερής περιόδου της ευρωπαϊκής ιστορίας.
