Οι καλές προθέσεις είναι γνωστό ότι πολλές φορές δεν αρκούν για να επιτελεσθεί μία καλή πράξη. Τι και αν η ισπανική κυβέρνηση προσπαθεί να περισώσει την ηθική και ανθρωπιστική παράδοση της Ευρώπης αφ’ ής στιγμής διαφάνηκε πως η ισραηλινή επιχείρηση στη Γάζα ως αντίποινα για την ιταμή επίθεση της Χαμάς έχει ξεπεράσει κάθε όριο και εξελίσσεται σε γενοκτονία, οι αντιστάσεις που συναντά από συντηρητικές πολιτικές δυνάμεις και θεσμούς είναι σημαντικές. Η ακροδεξιά, ο συντηρητικός κορμός της δικαιοσύνης και η αμφιταλαντευόμενη παραδοσιακή δεξιά κάνουν τα πάντα για να μετριάσουν τον αντίκτυπο που έχει και στο διεθνές επίπεδο, αλλά και πρακτικά, η πολιτική του σοσιαλιστή πρωθυπουργού, Πέδρο Σάντσεθ.
Η φιλοϊσραηλινή ακροδεξιά κατακεραυνώνει ακόμη και τον Βασιλιά!
Σύσσωμη η ακροδεξιά, από τον ελεεινό Αλβίσε Πέρεθ του ακροδεξιού κόμματος «Το πάρτι τελείωσε» ( Se Acabó La Fiesta), που πήρε 800.763 ψήφους και εξέλεξε τρεις ευρωβουλευτές στην τελευταία αναμέτρηση, αλλά και το Vox και η οργάνωση Hazte Oir εξαπέλυσαν επίθεση ακόμη και ενάντια στον βασιλιά Φελίπε ΣΤ΄μετά την ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη, όπου ζήτησε, ικέτευσε και απαίτησε τον τερματισμό της σφαγής στη Γάζα, κατηγορώντας τον πως υποθάλπει και προωθεί την πολιτική του Σάντσεθ. Η ομιλία του Βασιλιά ενόχλησε ιδιαίτερα την ισπανική ακροδεξιά, ιδίως τον ηγέτη του Vox Σαντιάγο Αμπασκάλ, στενό φίλο του σφαγέα Νετανιάχου, που ονειροπολεί ότι θα δει το όνομά του γραμμένο στη νέα σελίδα της Reconquista απέναντι στους Άραβες και το Ισλάμ στην Ισπανία.
Εάν μεν η ακροδεξιά στην Ισπανία, όπως άλλωστε και σ’ ολάκερον τον υπόλοιπο κόσμο, συντάσσεται στο πλαίσιο της «ισλαμοφοβίας» (του σύγχρονου αντικαταστάτη του παραδοσιακού «αντισημιτισμού») τάσσεται ακραιφνώς στο πλευρό της σιωνιστικής πτέρυγας στο Ισραήλ, το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα (ΡΡ) ακόμη καρκινοβατεί ως προς το ποια πλευρά θα στηρίξει. Μπορεί να ψήφισε πρόσφατα στο Ευρωκοινοβούλιο την πρόταση της Ούρσουλας φον ντερ Λάιεν για (προσχηματική) διακοπή κάποιων εμπορικών σχέσεων με το Ισραήλ, όμως αυτό οφείλεται στην αναγκαστική προσήλωσή του στην παραταξιακή τακτική. Μπορεί ο κυβερνήτης της Ανδαλουσίας Χουάν Μανουέλ Μορένο να αναγνώρισε αν, μετά τον λόγο του βασιλιά, ως «γενοκτονία», όσα συμβαίνουν στη Γάζα και ο επικεφαλή του ΡΡ της Γαλικίας Αλφόνσο Ρουέδα να δηλώνει πως το κόμμα του συμμερίζεται και συμμετέχει στην εκδήλωση για τα θύματα της Γάζας στην τοπική Βουλή, όμως υπάρχουν κι άλλες εξτρεμιστικές φωνές μέσα στο κόμμα του Αλβέρτο Νούνιεθ Φεϊχόο, που ακολουθούν τη δική τους ατζέντα. Όπως η εσωκομματική αντίπαλός του, Περιφερειάρχης της Μαδρίτης Ισάβελ Ντίαθ Αγιούσο, η οποία συνεχίζει να στηρίζει απτόητη το Ισραήλ και να μετατρέπει την κρίση στη Γάζα ως άλλο ένα φαλτήριο για να επιτίθεται προσωπικά στην πολιτική του Σάντσεθ.
Η Αγιούσο, που επέκρινε και την Ε.Ε. για τη δειλή διακοπή κάποιων σχέσεων με το Ισραήλ, τονίζοντας το ανήκουστο «εάν πέσει το Ισραήλ, ο πόλεμος θα συνεχισθεί στη νότιο Ευρώπη», συναντήθηκε πρόσφατα με την ισραηλινή πρέσβειρα στη Μαδρίτη. Μάλιστα τόνισε πως η κυβέρνηση Σάντσεθ «επιδιώκει να απομονώσει το Ισραήλ», ότι «αποτελεί αυτοκτονία να σε χειροκροτεί η Χαμάς» και η Ισπανία «θα το πληρώσει για πολλά χρόνια» και άλλα πολλά που συσχετίζουν την στήριξη στην Παλαιστίνη με τον φασισμό κι αντισημιτισμό!!!!
Η δικαιοσύνη που νίπτει τας χείρας της
Αλλά και η δικαιοσύνη, στην πλειονότητά της συντηρητική, δε μοιάζει να συμμερίζεται το αίσθημα δικαίου της κοινωνίας. Τούτες τις μέρες, το Ανώτατο Δικαστήριο (AN) απέρριψε τον φάκελο για έρευνες ενάντια στον Ισραηλινό στρατιώτη Ταμίρ Μούλα, πρώην λοχία στο 101ο Τάγμα Αλεξιπτωτιστών των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF), ο οποίος -όπως και πολλοί άλλοι εγκληματίες πολέμου- έκανε ένα διάλειμμα και διακοπές στην Ισπανία για να ξεκουραστεί από τις σφαγές και κατηγορείται για γενοκτονία και εγκλήματα πολέμου. Ο λόγος που προέβαλε ο δικαστής Σαντιάγο Πεδράθ ήταν η «έλλειψη δικαιοδοσίας» της Ισπανίας να διερευνήσει τα γεγονότα. Στο υπόμνημά του, απέναντι στην καταγγελία κατά του Mούλα που κατατέθηκε στις αρχές Σεπτεμβρίου από το Ίδρυμα Hind Rajab, που τον εντόπισε να κάνει διακοπές στη Βαρκελώνη, ο δικαστής αναφέρει πως η δικαιοδοσία αυτή εμπίπτει μάλλον στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ICC).
Η βελγική οργάνωση διεξήγε έρευνες και κατέθεσε στοιχεία και βιντεοσκοπήσεις, όπου εμφανίζεται ο μούλα να έχει ενεργό συμμετοχή αποδεικνύεται α στην αθέμιτη καταστροφή παλαιστινιακών κτιρίων και στην έξωση πολιτών από το Νοσοκομείο Νάσερ, μερικοί από τους οποίους ήταν άρρωστοι ή/και σοβαρά τραυματισμένοι. Μάλιστα ο λόγος που κατέθεσε τα στοιχεία σε ισπανικό δικαστήριο η οργάνωση, είναι ότι η Ισπανία είναι ακριβώς μία εκ των 125 χωρών που έχουν επικυρώσει το Καταστατικό της Ρώμης -το έγγραφο που οδήγησε στη δημιουργία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου (ΔΠΔ) και όρισε τη δικαιοδοσία του. Και βάσει των Άρθρων 7 και 8 του Κατασταικού, η καταστροφή των πολιτικών υποδομών και η αναγκαστική μεταφορά πολιτών συνιστούν εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Συνεπώς, η ισπανική δικαιοσύνη όφειλε να ασχοληθεί με την υπόθεση.
Τα παραθυράκια στο εμπάργκο που προκαλούν γκρίνια
Αλλά και η ίδια η απόφαση του Πέδρο Σάντσεθ να θεσπίσει, μετά δύο χρόνια, εμπάργκο όπλων στο Ισραήλ, όπως εδώ και καιρό ζητούσε το κίνημα BDS, έχει αρχίσει να δέχεται κριτικές για την αποτελεσματικότητά του. Και τούτο γιατί παρά την καλή του προαίρεση, μιας κι από τη μιά μεριά το μέτρο απαγορεύει το εμπόριο όπλων με το Ισραήλ και απαγορεύει τις εισαγωγές προϊόντων από τα κατεχόμενα εδάφη, από την άλλη, όμως, προβλέπει μια εξαίρεση στον κανόνα που έχει προκαλέσει έντονη κριτική όχι μόνο από το κίνημα αλληλεγγύης της Παλαιστίνης αλλά και από τους κυβερνητικούς εταίρους του (Sumar και Izquierda Unida).
Σύμφωνα με αυτήν την εξαίρεση, η πώληση όπλων, αμυντικού εξοπλισμού και τεχνολογίας εξακολουθεί να επιτρέπεται για τη διασφάλιση «των γενικών συμφερόντων του έθνους». Τούτο το παραθυράκι μπορεί να επιτρέψει στο διυπουργικό συμβούλιο -που ρυθμίζει τους όρους του εμπορίου αμυντικών εξοπλισμών- επικαλούμενο το κρατικό απόρρητο να επιτρέψει την πώληση όπλων.
Έτσι το «γενικό συμφέρον» μπορεί να ερμηνευθεί κάλλιστα σε διατήρηση του status quo για τη διατήρηση ή εμπλουτισμό των αποθεμάτων που είναι απαραίτητα για τη λειτουργία του στρατιωτικού εξοπλισμού που είχε αγοραστεί προηγουμένως από το Ισραήλ. Και η εξάρτηση του ισπανικού στρατού από την ισραηλινή στρατιωτική τεχνολογία είναι τέτοια, που όπως υπογράμμισε κι ο Σάντσεθ εισάγοντας το μέτρο, δεν μπορεί να σταματήσει ούτε άμεσα, ούτε έτσι απλά. Κι αυτό γιατί περιλαμβάνει την αντικατάσταση, βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα, ενός συνόλου προϊόντων, αξίας περίπου 2 δισεκ., για τα οποία δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις. Ενδεικτικό είναι πως η φρεγάτα Furor-P46, που εστάλη από την Ισπανία για να προστατεύσει τον στολίσκο από πλοία που πλέει με βοήθεια προς τη Γάζα, φέρει αυτόματα πυροβόλα MK 38 των 25 mm, που κατασκευάζουν οι BAE SISTEMS και η ισραηλινή βιομηχανία στρατιωτικού υλικού Rafael Advanced Defense Systems Ltd, που ιδρύθηκε το 1948.
Αλλά πώς είναι δυνατόν να αντικατασταθεί και πότε το κατασκοπευτικό πρόγραμμα Pegasus, που χρησιμοποιείται από την CNI (ισπανική υπηρεσία πληροφοριών); Πώς και πότε θα αντικατασταθούν τα πολυάριθμα ισραηλινά κατασκευασμένα εξαρτήματα που είναι τοποθετημένα στο όχημα μάχης VCR 8X8 Dragon; Και τι θα συμβεί με τα άρματα μάχης Leopard, τα μαχητικά και το σύστημα ασυρμάτου SCRT, τα οποία χρησιμοποιούν ισραηλινή τεχνολογία;
Θα απαγορευτεί η αγορά τους ή το ισπανικό κράτος θα επικαλεστεί το «γενικό συμφέρον του έθνους» για να συνεχισθεί η χρήση τους, προς όφελος των μεγάλων ισπανικών και ισραηλινών εταιρειών όπλων, οι οποίες έχουν σταδιακά ενισχύσει την επικερδή συνεργασία τους τα τελευταία χρόνια;
Ένα άλλο στοιχείο που ουσιαστικά εντάσσει στην καθαρά και μόνο στη σφαίρα του συμβολισμού τα μέτρα της ισπανικής κυβέρνησης είναι και τι θα γίνει με τις βάσεις, όπως αυτή της Ρότα στο Κάδιθ, ένα στρατιωτικό λιμάνι και αεροδρόμιο στον κόλπο του Κάντιθ, που χρησιμοποιείται από τις ΗΠΑ, άλλες χώρες του ΝΑΤΟ και την Ισπανία. Αν και δεν στεγάζονται μόνιμα στη βάση, τόσο τα αμερικανικά αεροσκάφη όσο και τα πλοία σταματούν εκεί για ανεφοδιασμό στην πορεία του προς τη Μεσόγειο. Όπως τα γιγαντιαία στρατιωτικά μεταγωγικά αεροσκάφη, του Lockheed C-5 Galaxy, τμήμα επισκευής των οποίων λειτουργεί ακριβώς στη Ρότα και των οποίων το φορτίο η ισπανική κυβέρνηση δεν μπορεί να ελέγξει. Κι όπως τεκμαίρεται από πολλές ερευνητικές κι εξειδικευμένες πηγές, τα αεροσκάφη αυτά έχουν σώσει το Ισραήλ και τις γενοκτονικές επιχειρήσεις του, μεταφέροντας από τη Βιρτζίνια ή το Ραμστάιν εξοπλισμό για να συνεχίζει να περνά εν στόματι μαχαίρας τον άμαχο πληθυσμό στη Γάζα.
Είναι κατανοητό πως, όσο και να βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά από άλλες χώρες απέναντι στην ισραηλινή ωμότητα, η Ισπανία δεν μπορεί να ξεπεράσει διαμιάς τα εμπόδια, τόσο στη διεθνή σφαίρα, όσο και στο εσωτερικό επίπεδο και να διαμορφώσει μία αποτελεσματική αντίδραση, που θα έχει αντίκτυπο στο πεδίο της σφαγής. Όσο τέτοιες προσπάθειες μένουν περιστασιακές, χωρίς τόλμη και περιορίζονται σε συμβολικής αξίας αποφάσεις, όσο ο πολιτισμένος κόσμος δεν αποκλείει τη δολοφονική κυβέρνηση του Ισραήλ και τον χορηγό της, τόσο η ανθρωπότητα θα παρακολουθεί το αίμα των αθώων να ρέει ακατάσχετα και να κηλιδώνει την έννοια του ουμανισμού και την ίδια την ιστορία της.
