Στρατηγικά η Γερμανία, ακόμη και η χιτλερική της εκδοχή, δεν είχε λόγους να εμπλέξει Ελλάδα και Γιουγκοσλαβία στον πόλεμο της Ευρώπης. Τι συνέβη και άλλαξε;
«Για να με έχεις φίλο, θέλω το Αιγαίο». Σκέψεις πάνω στα τρέχοντα εθνικά ζητήματα.
Σπάνια παραδέχεται ένας ηγέτης μεγάλης δύναμης πως δίνει έγκριση για βρώμικες δουλειές. Ο Μερτς το αναγνωρίζει και δίνει ακόμα ένα χτύπημα στην αξιοπιστία της Γερμανίας.
Η Γερμανία αμήχανη μπροστά στις προκλήσεις δεν ξέρει ακριβώς προς τα πού να πάει. Και δεν ξέρει αν μπορεί.
400 δισ. για εξοπλισμούς, 500 δισ. για υποδομές, επιστροφή της στρατιωτικής θητείας, πυρηνικά και ράλι μετοχών της πολεμικής βιομηχανίας. Κι όλα αυτά με ένα πραξικόπημα;
Η γερμανική κοινωνία αποτύπωσε τα βαθιά της ρήγματα. Η νέα κυβέρνηση θα δυσκολεύεται και κοινωνικά κινήματα θα ξεπηδήσουν.
Ενώ η Δεξιά φαίνεται να ηγεμονεύει στο πολιτικό σκηνικό, το αριστερό Die Linke ανακτά δυνάμεις, την ώρα που το κόμμα της Βάγκενκνεχτ αντιμετωπίζει πρόβλημα.
Η AfD ετοιμάζεται να πάρει το ένα τρίτο των ψήφων σε Σαξονία και Θουριγγία. Το κόμμα της Βάγκενκνεχτ κερδίζει μαζικά από Σοσιαλδημοκράτες και αριστερά.
Και οι κρατούντες της κοινωνίας κάνουν σα να μη συμβαίνει τίποτε προσπαθώντας μόνο να διατηρήσουν τα κέρδη των ολίγων.
