Δεν ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία επειδή έγραφε καλές εκθέσεις, ούτε είχε αναλάβει την σχολική εφημερίδα. "Τράκαρε" με αυτήν, τον Οκτώβριο του 1991 (ευτυχώς, μόνο με υλικές ζημιές). Καλύπτει θέματα εργασίας, ασφάλισης, πρόνοιας και συνδικάτων. Πιστεύει, ίσως λανθασμένα -αλλά με επιμονή- ότι η δημοσιογραφία είναι λογοτεχνία υπό πίεση και κοινωνικό εργαλείο.
Όταν η συρρίκνωση των δικαιωμάτων αποτελεί... διαφημιστικό προϊόν για τους κυβερνώντες!
Τα κέρδη, τα υπερ-κέρδη, για την ακρίβεια του κεφαλαίου μετατρέπουν το εργατικό δυναμικό από φτωχό, σε αναλώσιμο.
Πώς συνδέονται η Παγκόσμια Ημέρα Αξιοπρεπούς Εργασίας και η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας (7 & 10 Οκτωβρίου, αντίστοιχα);
Παροχές, διευκολύνσεις και εξορθολογισμό με μια προεκλογική εσάνς, αλλά πίσω από το «τυράκι» πιθανότατα βρίσκεται η φάκα.
Ασφαλιστικό... συμβόλαιο για συντάξεις πείνας, υπογράφουν οι εργαζόμενοι (κυρίως στον ιδιωτικό τομέα).
Αγαπητό μου ημερολόγιο: Να θυμηθώ τις περικοπές, στις Ανοιξιάτικες κάλπες.
Οι λαοί της Ευρώπης, έχουν υπογράψει εν αγνοία τους ένα συμβόλαιο αορίστου χρόνου με τη φτώχεια, την οποία βιώνουν εν γνώση τους, πλέον.
Λίγες ώρες μετά την εξαφάνιση του ιστορικού φανοστάτη των Εξαρχείων, κατέρρευσε με πάταγο και σκόνη ένα ακόμα τρίπτυχο της κυβέρνησης: ανάπτυξη-απασχόληση-αξιοπρεπής εργασία.
Και οι πολίτες δεν θα διαμαρτύρονται όχι επειδή εγκρίνουν την εφαρμοζόμενη πολιτική, αλλά επειδή... απαγορεύεται.
