Πάντα υπάρχουν λόγοι για πανικό, αλλά συνήθως όχι αυτοί που φανταζόμαστε.
Τι εννοούσε ο Πούτιν μιλώντας για το μεγάλο σφάλμα στην ιστορία της Ρωσίας στο διάγγελμά του για τον Πριγκόζιν.
Η τρέχουσα αντεπίθεση των ουκρανικών δυνάμεων είναι μια πρωτιά. Στο επίπεδο της μυστικότητας και σε όλους τους άλλους τομείς η ουκρανική διοίκηση τα έκανε μούτι.
Αν η πάντα φιλομαθής αναγνώστρια του «Κοσμοδρομίου» έχει και αυτή μπερδευτεί από την καταιγιστική διαδοχή των γεγονότων της υπόθεσης Πνευματικού, δεν έχει να φοβηθεί τίποτε.
Το βραβείο κοινού πηγαίνει ασυζητητί στο κομμάτι των θέσεων για την ηθική και την υγεία του λαού μας.
Οι απόλυτοι αριθμοί ψήφων δείχνουν όχι τόσο τη σχετική δύναμη των κομμάτων μεταξύ τους, αλλά περισσότερο την εξέλιξη του μέσου όρου των πολιτικών δυναμικών.
Διαρκείς περιορισμοί και απαγορεύσεις προστίθενται κάθε τόσο στη διατροφή μας, με έναν τρόπο που δεν θυμίζει ανησυχία για την υγεία, αλλά μάλλον θρησκευτικό ζήλο.
Το υποθετικό ενδεχόμενο να φτάσει ο Κένεντι στον Λευκό Οίκο θα είχε ένα ορισμένο ενδιαφέρον για μας τους από έξω.
Οι πρώτοι που θα έπρεπε να είναι ενθουσιασμένοι με όλον τον ντόρο γύρω από την Τεχνητή «Νοημοσύνη» και τα σέξμποτ είμαστε εμείς οι μισάνθρωποι.
