Θα περίμενε κανείς ότι μέχρι σήμερα, οι προσπάθειες εκτόνωσης της παγκόσμιας κρίσης που προκαλεί ο πόλεμος στην Ουκρανία θα είχαν πάρει το «πάνω χέρι».
Πριν να φθάσει τα 70 του, ένας πολύ ταλαντούχος και δημιουργικός καλλιτέχνης, φεύγει από αυτό τον κόσμο αφήνοντάς μας κάποιες ουσιώδεις στιγμές της τέχνης του.
Είναι δυνατόν να προκύψει αιφνίδια κάποιος ανταγωνισμός στον ευρωπαϊκό Νότο με επίκεντρο την ενεργειακή πολιτική κάθε χώρας;
Πόσο χαϊδεύει το αντιμεταναστευτικό συναίσθημα του δεξιού ακροατηρίου η προσπάθεια της κυβέρνησης Τζόνσον «για τον περιορισμό των ροών παράτυπης μετανάστευσης»;
Εάν η Κίνα δεν ευθυγραμμιστεί τώρα με τη στρατηγική αντιπαράθεση της Δύσης έναντι της Κίνας, τότε ας περιμένει τη…σειρά της.
Θα απεξαρτηθεί η Ευρώπη από το φυσικό αέριο μέχρι το κυνήγι των υδρογονανθράκων στην Ελλάδα. Καίρια ερωτήματα μιας κρίσης στις πλάτες των πολιτών.
«Όαση» η Κύπρος, αλλά η καταστροφή που προκάλεσε ο στρατός του Πούτιν στους Ουκρανούς δισεκατομμυριούχους έχει γίνει πέρα για πέρα ορατή.
Ευρώπη χωρίς τις ΗΠΑ υπήρξε. Χωρίς τη Ρωσία και μάλιστα χωρίς μια ισχυρή Ρωσία, όχι.
Ο προβληματισμός που υπάρχει είναι ότι μια ενδεχόμενη αντίδραση των δυτικών θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανάφλεξη την περιοχή, ιδίως στο Κοσσυφοπέδιο.
