Σε καμία περίπτωση τα όποια μέτρα ελήφθησαν ή προωθούνται, δεν είναι επαρκή ώστε να στηρίξουν μια κοινωνία εγκλωβισμένη στην μέγγενη των μνημονίων από το 2010.
Τις τελευταίες μέρες, τον δημόσιο διάλογο, στη χώρα μας, απασχολεί, η (αντι)συνταγματικότητα των νεοπαγών νομοθετικών ρυθμίσεων που προβλέπουν μόνιμη παρουσία της αστυνομίας στα ΑΕΙ.
Οι επόμενες ημέρες θα δείξουν αν η ουκρανική ηγεσία έχει στοιχειωδώς αποφασίσει να σκεφτεί έστω και λίγο, «ουκρανοκεντρικώς» ή παραμένει πλήρως εξαρτημένη από την Ουάσιγκτον.
Τo σύνδρομο του βραστού νερού, ο βάτραχος και εμείς που για δεύτερη φορά μετά το 2010, καλούμαστε να προσαρμοστούμε στο καζάνι της ακρίβειας.
«Μια μικρή χώρα πρέπει να είναι απρόβλεπτη», Ανδρέας Παπανδρέου στο Time μετά τη νίκη στις εκλογές του 1981.
Η κινητικότητα που αναπτύσσουν Ιορδανία,Ισραήλ, Γερμανία και Τουρκία δίνει νέα ώθηση στις προσπάθειες για αναβίωση της ισραηλινο-παλαιστινιακής διαπραγμάτευσης.
Θεωρία του οικονομικού χάους: επιβάλλεις κυρώσεις σε μία μεγάλη χώρα και δεν ξέρεις πού και ποιον θα χτυπήσουν.
Το ζήτημα του ριζοσπαστικού εθνικισμού, οι οικονομικοί παράγοντες και οι ολιγχάρχες. Μένει να δούμε τη συνέχεια του δράματος, το οποίο δεν προδιαγράφεται αισιόδοξο.
Στους παράξενους καιρούς που ζούμε τα Τίρανα έδωσαν τον παλμό λαϊκής εξέγερσης, με τους διαδηλωτές να φωνάζουν:«Αν δεν πέσουν οι τιμές, θα πέσει η κυβέρνηση».
