Η Ιταλία ξυπνά από τη μέθη της νίκης στο Κύπελλο Ευρώπης και ο εργασιακός χάρτης της χώρας γεμίζει με τη ζοφερή εικόνα των απολύσεων.
Αν όπως έχουν πει “η μαγεία είναι η τέχνη της εξαπάτησης”, κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην πολιτική.
Ένα “compact” άρθρο γιατί η επικαιρότητα δεν μας εγκαταλείπει με τίποτα.
Αναρωτιέμαι αν ο ελληνισμός θα ξυπνήσει έστω σήμερα από τον λήθαργο και την ψευδαίσθηση της “παγωμένης” σύγκρουσης του Κυπριακού, κατανοώντας ότι η σύγκρουση “ξεπάγωσε”.
Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι ένας πυρηνικός πόλεμος δεν είναι δυνατός, ή τουλάχιστο πιθανός, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια.
Η εποχή της “σοσιαλμανίας”: κάτι, σαν το “τρεντ” της ιδεολογικής ηγεμονίας της αριστεράς του καιρού μας, αλλά στη γλώσσα του ΣΕΒ.
Αθόρυβα και τμηματικά μεθοδεύει το υπουργείο Πολιτισμού δραματικές και χωρίς μελέτη αλλαγές στην πρόσβαση στο μνημείο.
Εκείνες τις μέρες του Ιουλίου του 2001 όλο το ενδιαφέρον της παγκόσμιας κοινής γνώμης ήταν στραμμένο στη Γένοβα, στη Σύνοδο G8 και στον Κάρλο Τζουλιάνι.
Νομισματική πολιτική, πανδημία και κλασική αμερικανική εξωτερική πολιτική της “πίσω αυλής” δημιουργούν ένα από τα ενδιαφέροντα κοκτέιλ
