Το αποτέλεσμα της 25ης Ιουνίου είναι ίσως πολύ πιο απλό από ό,τι θέλουν να παραδεχτούν οι ηγεσίες των ηττημένων.
Τι εννοούσε ο Πούτιν μιλώντας για το μεγάλο σφάλμα στην ιστορία της Ρωσίας στο διάγγελμά του για τον Πριγκόζιν.
Κανείς στην Ιταλία δεν ασχολείται με την πολύνεκρη πραγματικότητα που ακούει στο όνομα «λευκοί θάνατοι» στους χώρους εργασίας.
Ποιες είναι οι θέσεις των κομμάτων στα θέματα των εξορύξεων, αερίου, ΑΠΕ και κλιματικής κρίσης;
Ο φασισμός εντός των μεταναστευτικών κοινοτήτων της Γερμανίας και οι απροσδόκητοι σπόνσορές του.
Σχεδόν κανείς όμως δεν μιλάει για όλα αυτά στα δυτικά και τα ελληνικά μέσα.
Τίποτε δεν εικονογραφεί καλύτερα την κατάσταση από το ότι ο Πριγκόζιν ανέλαβε την αρχηγία παρα-στρατού, προσφέροντας στο Κρεμλίνο την «διαψευσιμότητα» για τις αμφιλεγόμενες ενέργειές του.
Μια Ρωσία σε αναταραχή εσωτερική ή και σε εσωτερική σύγκρουση θα αποτελέσει ιδεώδη λεία σε μια τέτοια συγκυρία.
Αυτές τις ώρες και ημέρες ο Βλαντίμιρ Πούτιν δίνει αγώνα για την πολιτική (τουλάχιστον) επιβίωσή του.
