Αδιατάρακτο υπόβαθρο αυτής της διαδρομής υπήρξε η αμερικανική επικυριαρχία σε όλες της πτυχές της δημόσιας ζωής.
Δεν είναι εύκολο να βρεθούν οι λέξεις για να περιγράψουν το αίσθημα. Μαζική απόπειρα εισπνοής.
Ανταπόκριση από τις ΗΠΑ. Κατεβαίνουμε στο κέντρο της μικρής μας πόλης με τις γραμμές του τρένου να τη διασχίζουν από ανατολή προς δύση.
Έχει παρέλθει ο καιρός από τότε που ο Μάριο Ντράγκι χαρακτήριζε «δικτάτορα» τον Ερντογάν.
Η σύντομη απάντηση: ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Νετανιάχου υποχώρησε.
Κατά τον Κίσινγκερ το ένα πράγμα που είναι χειρότερο από το να είσαι εχθρός των ΗΠΑ είναι να είσαι σύμμαχός τους.
Και η μεγάλη σημασία της αυτοοργάνωσης. Πολίτες απέναντι στο «εργολαβιστάν, λαμογιστάν, ρουσφετιστάν» της Ελλάδας.
Αυτό το ρεσιτάλ αυτοελέγχου και ειρωνικής υποδήλωσης μ’ εντυπωσίαζε πάντοτε. Προϋποθέτει, βεβαίως, το άπειρο βάθος κατάθλιψης.
Ο Κωνσταντίνος Ζήλος και ο Κυριάκος Φίνας κατέγραψαν για το ΚΟΣΜΟΔΡΟΜΙΟ το ιστορικό συλλαλητήριο για το έγκλημα των Τεμπών, σαν σήμερα πριν από δύο χρόνια.
