Μοιάζει με οξύμωρο ιδεαλισμό: το νόημα δεν είναι μια ερμηνεία του φυσικού κόσμου, αλλά μια ανώτερη αρχή του οποίου ο φυσικός κόσμος αποτελεί διαστρεβλωμένο είδωλο.
Οι ναζιστικές σημαίες επανεμφανίστηκαν στην Ουκρανία και έχω την αίσθηση ότι η ευρωπαϊκή ιδεολογία αναπόφευκτα θα αναζητήσει αυτά τα σύμβολα.
Σαν κατεξοχήν έκφραση και σκοπός της πολυτέλειας, η ομορφιά, είναι κάτι που πρέπει να μείνει έξω από την εμβέλεια των φτωχών.
Αρκεί η επίκληση των μαγικών λέξεων «σεξισμός», «πατριαρχία», «στερεότυπα» για να ακυρωθεί η όποια δυνατότητα δημόσιας συζήτησης.
Ελευθερία και δημοκρατία είναι η ιδεολογία για την οποία θα στείλουν κόσμο να σκοτώσει και να σκοτωθεί.
Υπάρχει αυτό που στη μαφία λεγόταν «made man» ή «making bones», εκείνη η κατάσταση όπου η διάπραξη φόνου πιστοποιούσε την ένταξη στην ιεραρχία.
Η όμορφη αλλά υποδεέστερη σε ισχύ και φράγκα απαξιώνεται, ο άσχημος αρουραίος με φράγκα ή ισχύ επικαλείται τη συναίνεση.
Όπως θα έλεγε ο Μοχάμεντ Άλι, «κανένας αγιατολάχ δεν με είπε αδερφή».
Το αυτοκίνητο υπήρξε η ουτοπική έκφραση των αξιών αυτού του πολιτισμού, ήταν η υπόσχεση της ατομικότητας και της ελευθερίας.
