Από εκεί που δεν το περιμέναμε, οι εξελίξεις για τα Τέμπη είναι ραγδαίες και καταιγιστικές. Αρκούσε απλά μια αναπαραγωγή της είδησης για τα παράνομα χημικά φορτία της εμπορικής αμαξοστοιχίας ώστε η διαδήλωση της 26/1 να είναι μαζικότατη. Στη Θεσσαλονίκη συγκεκριμένα, το πλήθος κυμαίνονταν μεταξύ 35.000-45.000 κόσμου, τέτοια νούμερα είχαμε να δούμε από τους Αγανακτισμένους.
Η κυβέρνηση έχει βρεθεί σε μία άκρως αμυντική θέση, προσπαθώντας από τη μία να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, ενώ από την άλλη επιχειρεί να παίξει το γνωστό «μνημονιακό χαρτί» που είχε παίξει και το ‘15: Αν πέσει η ΝΔ, η χώρα θα οδηγηθεί στο χάος, στα συσσίτια, θα βγει από το ευρώ και χίλιες άλλες δύο χιλιοειπωμένες μπούρδες, οι οποίες δεν πείθουν κανέναν παρά μόνο τα πληρωμένα και απλήρωτα τρολάκια της, καθώς και ανθρώπους με μονοψήφιο δείκτη νοημοσύνης.
Αυτό και μόνο είναι απόδειξη ότι -συγχωράτε με για την έκφραση- το σκατό έχει φτάσει στην κάλτσα. Πλέον όχι μόνο φοβάται ότι θα χάσει την εξουσία, αλλά ότι μπορεί να βρεθεί και αντιμέτωπη με ποινικές υποθέσεις, όχι μόνο των Τεμπών αλλά και άλλων σκανδάλων που μπήκαν στο ντουλάπι, αναλόγως την ισχύ και τη βούληση που θα έχει η επόμενη μη-υπηρεσιακή κυβέρνηση, αν φτάσουμε φυσικά σε αυτό το επίπεδο.
Η αντιπολίτευση από την άλλη κοιμάται όρθια, όπως έκανε και τα τελευταία έξι χρόνια. Αυτή είναι η ευκαιρία της να συγκροτηθεί και να ενδυναμωθεί, αυτή όμως αντί να βάλει δευτέρα βάζει όπισθεν και σε λίγο θα συγκρουστεί σε κανά ντουβάρι. Μόνη εξαίρεση ίσως η Ζωή Κωνσταντοπούλου, την οποία δεν εμπιστεύομαι καθόλου πολιτικά, παρ’ όλα αυτά την παραδέχομαι ότι έδωσε τον παλμό που έπρεπε να δώσει η αντιπολίτευση, προκειμένου η διαδήλωση της 28ης Φεβρουαρίου να ‘ναι ακόμα πιο ισχυρή από την προηγούμενη.
Προφανώς όμως, το μεγαλύτερο καθήκον στον δρόμο και στην κλιμάκωση δεν το έχει καμιά πολιτική δύναμη από τις παρούσες, αλλά τα κινήματα. Αυτά θα πουν την πρώτη και την τελευταία κουβέντα, άνευ διστακτικότητας. Η κυβέρνηση και τα τρολάκια της προσπαθούν να μετατρέψουν τη διαδήλωση σε κάτι απολίτικο, σε ένα κίνημα ομπρέλα που απλά ζητά δικαιοσύνη. Κατηγορεί την αντιπολίτευση και τα κινήματα ότι επιχειρούν αποσταθεροποίηση και ότι στην πραγματικότητα θέλουν να ρίξουν την κυβέρνηση. Τα κινήματα πρέπει να πουν ακριβώς αυτό για το οποίο τους κατηγορεί η κυβέρνηση. «Έ ναι, λοιπόν! Θέλουμε να ρίξουμε την κυβέρνηση!». Επειδή με αυτή την κυβέρνηση όχι μόνο δικαιοσύνη δεν θα ‘ρθει, αλλά πολύ πιθανόν να δούμε και τους συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών ως κατηγορούμενους κάποια στιγμή. Δεν είναι η πρώτη φορά άλλωστε που θα το κάνει η Νέα Δημοκρατία.
