Eργαζόμενος, πρώην εποχιακός για χρόνια (πώς άντεξε;). Ασχολείται με θέματα τεχνολογίας, πολιτικής και οικονομίας. Σημαία του η ελεύθερη ενημέρωση/αντιπληροφόρηση και χόμπυ του η κηπουρική και το να διαπληκτίζεται σε συνελεύσεις. Γράφει λίγο (όχι πολύ) χύμα γενικά, αλλά προσπαθεί να το βελτιώσει.
Η αποχή είναι ένα φαινόμενο που προέρχεται από την αλλαγή συσχετισμών εντός της πολιτικής σκηνής και η ευθύνη δεν βαραίνει (μόνο) το φοιτητικό κίνημα.
Όταν μια μεγάλη μερίδα φοιτητών χρησιμοποιεί τεχνητή νοημοσύνη για παραγωγή εργασιών, φταίνε οι φοιτητές ή η τυποποιημένη και αγοροκεντρική εκπαίδευση;
Το ζητούμενο δεν είναι το ποιος είναι καλλιτέχνης, αλλά το σε τι κοινωνία ζούμε ώστε να μπορεί ο καθένας να δημιουργεί χωρίς φόβο επιβίωσης.
Καθώς ο νεοφιλελευθερισμός εδραιώνεται και η παραγωγή αποκεντρώνεται, η τεκνοποίηση γίνεται και αυτή μια επένδυση μεγάλου ρίσκου.
Στον μεταπολεμικό καπιταλισμό η ίδια η οικογένεια μετατρέπεται σε έναν από τους πολλούς παράγοντες του risk management της καθημερινότητας.
Κυρίαρχος στην ιστοριογραφία είναι ο νικητής των μεγάλων γεγονότων και τη συγγράφει όπως αυτός επιθυμεί ή πάντα υπάρχει μία βάση σε όσα διαβάζουμε;
Το ιδανικό σενάριο θα ήταν να μαζέψουν όλους όσους έχουν ονειρώξεις να γίνουν Αζόφ και να τους στείλουν πακέτο στην Ουκρανία.
Αυτό που έχουν κατορθώσει με τον όρο «μεσαία τάξη» είναι να δημιουργήσουν μια ψευδαίσθηση κοινών συμφερόντων μεταξύ ανθρώπων με αντικρουόμενες ταξικές θέσεις.
Όσο κι αν φωνάζουν τα ακροδεξιά δίποδα για «ελευθερία του λόγου», στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους κρύβεται μία ζήλια για την παρούσα «πολιτική ορθότητα».
