Eργαζόμενος, πρώην εποχιακός για χρόνια (πώς άντεξε;). Ασχολείται με θέματα τεχνολογίας, πολιτικής και οικονομίας. Σημαία του η ελεύθερη ενημέρωση/αντιπληροφόρηση και χόμπυ του η κηπουρική και το να διαπληκτίζεται σε συνελεύσεις. Γράφει λίγο (όχι πολύ) χύμα γενικά, αλλά προσπαθεί να το βελτιώσει.
Το χαρτί λοιπόν που μάλλον θα επιχειρήσει να (ξανα)παίξει η κυβέρνηση δεν είναι άλλο από το -πλέον- πασίγνωστο «Μητσοτάκης ή χάος».
Αυτοί που κατηγορούν τις κινητοποιήσεις παίζοντας το χαρτί του αντισημιτισμού είναι οι ίδιοι ακριβώς που πρωταγωνίστησαν στην καθιέρωση της Ρωσοφοβίας στην Ε.Ε..
Φταίνε περισσότερο οι δολοφόνοι σε charter ή αυτοί που τους φέρνουν; Ή η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα.
Εν τέλει η υποτιθέμενη στήριξη στον Παλαιστινιακό Αγώνα δεν είναι τίποτα λιγότερο παρά ένας έξυπνος τρόπος γεωπολιτικής αναβάθμισης των ιδίων.
Κάποιος θα ρωτούσε -και δικαίως- πώς διάολο φτάσαμε ως εδώ. Θα τολμούσαν άραγε να κάνουν το ίδιο πριν μερικά χρόνια;
Το BDS έκανε την καλή αρχή στην Ευρώπη με το να κρατήσει στην επικαιρότητα το Παλαιστινιακό. Ήρθε η ώρα των κινημάτων να πάρουν τη σκυτάλη.
Όποιος εξακολουθεί να μιλά για ανομία ας κοιτάξει τι γίνεται με την Greek mafia και τα Τέμπη προτού μιλήσει για τα Πανεπιστήμια.
Η παρουσία του στρατού στα Λύκεια είναι στην πραγματικότητα άμεσα συνδεδεμένη με την πολεμική προετοιμασία του ΝΑΤΟ.
Επ' αφορμής της δολοφονίας του νεοναζί Ντέμιαν Γανούλ, ρίχνω μια ματιά στην διαφοροποίηση μεταξύ των φασιστικών ρευμάτων στην Ουκρανία.
