O ηγέτης της ακροδεξιάς και ξενόφοβης Λέγκας Ματέο Σαλβίνι, του οποίου το κόμμα είναι βασικός πυλώνας της νεοφασιστικής κυβέρνησης της Τζόρτζιας Μελόνι δεν θέλει μόνο να επιβάλει μουσολινικού τύπου απαγορεύσεις σε διαδηλώσεις και απεργιακές κινητοποιήσεις με το Διάταγμά του για την Ασφάλεια, αλλά πλέον επιδιώκει και να βάλει φίμωτρο και να τιμωρήσει όποιον καταγγέλλει τον ομοϊδεάτη του ακροδεξιό σφαγέα Μπέντζαμιν Νετανιάχου. Άλλωστε η ίδια η κυβέρνηση της Ιταλίας είναι από τις λιγοστές που δεν καταδίκασαν ποτέ το Ισραήλ, ούτε καν ακόμη και όταν ο μέντοράς της Ντόναλντ Τραμπ εξέφρασε επιφυλάξεις για τη συνέχιση της γενοκτονίας στη Γάζα.

Το νέο νομοσχέδιο που κατέθεσε προς ψήφιση στις αρχές του μήνα η Λέγκα απαγορεύει και ποινικοποιεί, με το πρόσχημα του αντισημιτισμού, κάθε διαδήλωση υπέρ της Παλαιστίνης και την όποια καταδίκη της ισραηλινής κρεουργίας στη Γάζα.  Μία πρωτοβουλία που μοιάζει να ανταποδίδει τη βράβευση του Σαλβίνι ως καλύτερου φίλου του Ισραήλ. Μάλιστα η απόδοση του Βραβείου Ιταλίας -Ισραήλ 2025 για τις «θαρραλέες δηλώσεις» και στάση του Σαλβίνι, έγινε την ημέρα που ισραηλινά άρματα μάχης ισοπέδωναν σκηνές Παλαιστινίων προσφύγων, κρεουργώντας πολλούς από αυτούς.

Το κείμενο,  που κατέθεσε ο στενός συνεργάτης του Σαλβίνι, Μασιμιλιάνο Ρομέο στην Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων της Γερουσίας, με τίτλο «Διατάξεις για την υιοθέτηση του λειτουργικού ορισμού του αντισημιτισμού, καθώς και για την καταπολέμηση των αντισημιτικών πράξεων», αποτελείται από τρία άρθρα που βασίζονται στον άκρως αμφιλεγόμενο ορισμό του αντισημιτισμού που διατυπώθηκε από τον γνωστό για τις διασυνδέσεις της με την ισραηλινή σουπρεματιστική ακροδεξιά οργανισμό Διεθνή Συμμαχία Μνήμης του Ολοκαυτώματος (IHRA). Με βάση αυτόν τον ορισμό, που ουσιαστικά καταδικάζει έστω και την οποιαδήποτε επίκριση σε κάτι εβραϊκό,  το νομοσχέδιο δηλώνει πως επιδίωξή του είναι να αντιμετωπισθεί η «αύξηση των αντισημιτικών περιστατικών που καταγράφηκαν μετά τις 7 Οκτωβρίου 2023», βασισμένα «στην άρνηση της βίας, ιδίως κατά των γυναικών και των παιδιών και σε μια ριζική απόρριψη του Ισραήλ». Όμως, ενώ το Άρθρο 2 του νομοσχεδίου επικεντρώνεται στην «εδραίωση ενός πολιτισμού απαλλαγμένου από προκαταλήψεις και στερεότυπα απέναντι στους Εβραίους ως λαό», μέσα από τη δημιουργία μίας βάσης δεδομένων για αντισημιτικά περιστατικά, την εκπαίδευση για την πρόληψη της εξάπλωσης ρητορικής μίσους και τις ενημερωτικές εκστρατείες, το Άρθρο 3  εγείρει μεγάλη ανησυχία στην ιταλική αντιπολίτευση. Γιατί, στην πραγματικότητα, απαγορεύει κάθε διαδήλωση κατά της συνεχιζόμενης γενοκτονίας των Παλαιστινίων.

Το συγκεκριμένο άρθρο προβλέπει «την άρνηση άδειας για δημόσια συγκέντρωση ή διαδήλωση για λόγους ηθικής, η οποία μπορεί επίσης να δικαιολογηθεί σε περίπτωση αξιολόγησης σοβαρού πιθανού κινδύνου λόγω της χρήσης συμβόλων, συνθημάτων, μηνυμάτων και οποιασδήποτε άλλης αντισημιτικής πράξης σύμφωνα με τον λειτουργικό ορισμό του αντισημιτισμού που υιοθετείται από αυτόν τον νόμο».

Σύσσωμη η αντιπολίτευση και ο νομικός κόσμος της χώρας εξανέστη από τη σκαιότητα του Άρθρου αυτού, το οποίο πλήττει άμεσα και βάναυσα την ελευθερία της έκφρασης. Μάλιστα, σε μία στιγμή που συντελείται μία αδιάψευστη -μόνο ο Νετανιάχου κι οι οπαδοί του δεν τη βλέπουν- γενοκτονία στη Γάζα μπροστά στα εμβρόντητα μάτια του κόσμου. Μάλιστα το Κίνημα των 5 Αστέρων, χαρακτήρισε «ύπουλη» την κατάθεση του νομοσχεδίου «μία εβδομάδα προτού κλείσει το Κοινοβούλιο».  Όπως κατήγγειλε το ίδιο κόμμα  «η Λέγκα υποκλίνεται στις επιταγές του Νετανιάχου: όχι μόνο πρέπει να έχει ελεύθερο χέρι, αλλά ακόμη και η δημόσια αναφορά στις πράξεις του θα μπορούσε να αποτελέσει εγκληματική πράξη». Και προσθέτει πως «αυτό το νομοσχέδιο χρησιμεύει μόνο για να εγγυηθεί την ατιμωρησία, να στοχοποιήσει τη διαφωνία, να φιμώσει όσους έχουν ακόμα το θάρρος να μιλήσουν».

Κι από τη δική του πλευρά το σοσιαλφιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (PD) καταδίκασε το νομοσχέδιο υπενθυμίζοντας  τα αποτελέσματα της βράβευσης του Σαλβίνι στις 22 Ιουλίου για τη συναίνεσή του στις ισραηλινές ωμότητες. «Η Λέγκα όχι μόνο παρέμεινε υπαίτια σιωπηλή για τα εγκλήματα που διέπραξε ο Νετανιάχου στη Γάζα τους τελευταίους είκοσι δύο μήνες, αρνούμενη τα αποδεικτικά στοιχεία, αλλά τώρα θέλει επίσης να ποινικοποιήσει την κριτική κατά της ισραηλινής κυβέρνησης, εξισώνοντάς την δια νόμου με τον αντισημιτισμό». Επισήμανε πως εάν περάσει το νομοσχέδιο θα απλωθεί ένα πέπλο σιωπής για οποιαδήποτε φρικαλεότητα. Όχι μόνον θα σταματήσουν οι διαδηλώσεις στους δρόμους, αλλά και οι δημόσιες συζητήσεις, αναφορές και όλες οι πρωτοβουλίες που ζητούν τον τερματισμό της γενοκτονίας και την αυτοδιάθεση του παλαιστινιακού λαού. Κάτι αδιανόητο για  μια δημοκρατική χώρα.

Πολλοί κοινοβουλευτικοί μάλιστα αναρωτήθηκαν πως εάν με βάση αυτή την  αυταρχική διάταξη θα συλληφθούν με την κατηγορία του αντισημιτισμού και ο Λατίνος πατριάρχης Ιεροσολύμων Καρδινάλιος Πιτσαμπάλα, ο πρόεδρος Σέρτζο Ματαρέλα για την καταδίκη της κρεουργίας στη Γάζα ή ο συγγραφέας Νταβίντ Γκρόσμαν, που  όψιμα αναγνώρισε πως στα παλαιστινιακά εδάφη συντελείται μία γενοκτονία;

Μπροστά στην αντίδραση της αντιπολίτευσης ο εισηγητής Ρομέο την κατηγόρησε ότι «μια συγκεκριμένη μερίδα της δεν κατανοεί το νόημα του νομοσχεδίου». Ο Ρομέο μάλιστα, θα μπορούσε κάλλιστα να αντιτείνει στην κεντροαριστερή αντιπολίτευση, πως ένας δήμος του οποία την επικεφαλής Καστελέτι η ίδια στηρίζει στις 29 Ιανουαρίου 2024 ενέκρινε την εφαρμογή των μέτρων κατά του αντισημιτισμού στην πόλη με βάση τον ίδιο ορισμό της IHRA. Ουσιαστικά λειτουργώντας ως προπομπός και νομικό προηγούμενο για την κίνηση του Σαλβίνι.

Βέβαια, αυτό που προκαλεί θυμηδία είναι πως το νομοσχέδιο συναντά αντίδραση κι από ακροδεξιούς οπαδούς της «ανεξάρτητης Παδανίας», που διαρκώς επισείουν το φόβητρο της «ισλαμικής απειλής» στη Βόρειο Ιταλία (και γενικά). Το Σύμφωνο για τον Βορρά, μια ακροδεξιά ομάδα που αποτελείται από πρώην μέλη της Λέγκας, ανακοίνωσε πως το νομοσχέδιο ουσιαστικά είναι ένας τακτικισμός απέναντι στον αντισημιτισμό. Περισσότερο «παρεμβαίνει για να υπερασπιστεί την κυβέρνηση του Ισραήλ παρά για να βοηθήσει το ιταλικό κράτος, ανοίγοντας έτσι τις πόρτες στα σχολεία για το Κοράνι, προς μεγάλη απογοήτευση του Εσταυρωμένου στις τάξεις και της προπαγανδιστικής επίδειξης χριστιανικών θρησκευτικών συμβόλων από τον ίδιο τον Σαλβίνι»!