Μπορεί έξω από το δημαρχιακό μέγαρο στο Μιλάνο να είχαν συγκεντρωθεί περίπου δύο χιλιάδες άνθρωποι τη Δευτέρα 13 Οκτωβρίου, ζητώντας τη διακοπή των σχέσεων του Δήμου με το Ισραήλ, το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης, ωστόσο καταψήφισε την πρόταση που ζητούσε να ακυρωθεί η συμφωνία αδελφοποίησης με το Τελ Αβίβ.
Οι ψήφοι στο Συμβούλιο ήταν 21 κατά, 9 υπέρ, 6 αποχές και 13 απόντες -κάτι που ουσιαστικά μεταφράζεται σε 40 ψήφους υπέρ της συνέχειας των δεσμών με το Ισραήλ. Το αποτέλεσμα χαιρέτισε ο, εκλεγμένος με την κεντροαριστερά, δήμαρχος του Μιλάνου, Μπέπε Σάλα, ο οποίος μάλιστα είχε προηγουμένως προτρέψει το το Δημοτικό Συμβούλιο να «επικεντρωθεί σε πιο σοβαρά πράγματα». «Είναι αήθης ο Νετανιάχου, αλλά ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα», δήλωσε ο δήμαρχος! Βέβαια, για την ακύρωση της αδελφοποίησης με την Αγία Πετρούπολη κανείς από τον δήμο και το ΔΣ δεν έφερε αντίρρηση!
Το χειρότερο ήταν πως για τη συνέχεια της αδελφοποίησης καθοριστική ήταν η ψήφος των εκλεγμένων με το σοσιαλφιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα, την οποία αιτιολόγησαν πως κρίθηκε υπό το φως των πρόσφατων διεθνών εξελίξεων και την εύθραυστη συμφωνία του Τραμπ για τη Γάζα. Μάλιστα, πηγές αναφέρουν πως τους είχε δοθεί εντολή από τα κεντρικά του κόμματος να καταψηφίσουν την αναστολή της αδελφοποίησης. Ωστόσο, μόλις μια εβδομάδα νωρίτερα, η ψηφοφορία δεν είχε διεξαχθεί γιατί ένας σημαντικός αριθμός από δημοτικούς συμβούλους από την πλειοψηφία του Σάλα είχε αποχωρήσει από την αίθουσα και δεν υπήρχε η απαιτούμενη απαρτία.
Η εισηγήτρια της πρότασης για τη διακοπή, σύμβουλος με τους Πράσινους Φραντσέσκα Κουκιάρα, που παρίστατο φορώντας την παλαιστινιακή κεφίγια, δεν έκρυβε την απογοήτευσή της. «Ήταν ένα απλό αίτημα: η αναστολή της αδελφοποίησης μέχρι να σταματήσουν οι επιβεβαιωμένες παραβιάσεις, που δεν είναι μόνο οι βομβαρδισμοί αλλά και, για παράδειγμα, η παράνομη κατοχή της Δυτικής Όχθης ή ο παράνομος ναυτικός αποκλεισμός. Θα ήταν ένα ισχυρό μήνυμα από το Μιλάνο», τόνισε μετά την ψηφοφορία.
Η απόφαση των δημοτικών συμβούλων (και μάλιστα εκείνων της κεντροαριστεράς) αγνόησε την έκδηλη αποφασιστικότητα των κατοίκων του Μιλάνου, οι οποίοι όπως εκατομμύρια άλλοι μέσα στην Ιταλία, ξεχύθηκαν πρόσφατα στους δρόμους για να διαδηλώσουν ενάντια στη Γενοκτονία στη Γάζα, στις μεγάλες γενικές απεργίες της 22ας Σεπτεμβρίου και της 3ης Οκτωβρίου. Μάλιστα, ο Στολίσκος Σούμουντ, στον οποίο είχε απονεμηθεί το ύψιστο βραβείο «Αμπροτζίνο» της πόλης του Μιλάνου αρνήθηκε την τιμή «από μια πόλη, που εξακολουθεί να είναι αδελφοποιημένη με το Τελ Αβίβ».
Όπως είναι φυσικό, ξεχείλισε η οργή μέσα στο πλήθος που παρακολουθούσε τη συνεδρίαση μέσα στην αίθουσα, αλλά πολύ περισσότερο ηχηρή ήταν η αντίδραση στην κινητοποίηση έξω από το δημαρχιακό μέγαρο. Στο άκουσμα της απόφασης, το πλήθος που είχε συγκεντρωθεί μετά το κάλεσμα των συνδικαλιστών της Ένωσης Συνδικαλιστικής Βάσης (USB) και του κινήματος Potere al Popolo έξω από το Παλάτσο Μαρίνο, αντέδρασε έντονα και κινούμενο προς την είσοδό του συγκρούσθηκε με την αστυνομία και τους Καραμπινιέρους.
Λάδι στη φωτιά της οργής του πλήθους έριξε και η «φαεινή» πρόταση που οραματίσθηκε το Δημοκρατικό Κόμμα για να αμβλύνει τις εντυπώσεις -κι η οποία δεν λειτούργησε. Αφορούσε την πρόταση για αδελφοποίηση και με την Πόλη της Γάζας. Το πρόταγμα αυτής της πρότασης ήταν ότι το Μιλάνο αξιοποιώντας την εμπειρία του στον κατασκευαστικό τομέα, θα συνέβαλε στην ανοικοδόμηση της πολύπαθης κι ισοπεδωμένης πόλης από την ισραηλινή μανία. Το σχέδιο αντικαταστάθηκε με μεγάλο μέρος της άλλης πρότασης, που είχαν καταθέσει οι Πράσινοι και περιλάμβανε έκκληση για σύμφωνο φιλίας με την Πόλη της Γάζας για την ανοικοδόμηση και την πιθανότητα αναστολής της αδελφοποίησης με το Τελ Αβίβ στο μέλλον εάν η εκεχειρία αποτύχει. Μάλιστα, εγκρίθηκαν τα υπόλοιπα μέρη του κειμένου, όπως η έκκληση για αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους και αναστολή των πωλήσεων όπλων στο Ισραήλ, καθώς και για υποστήριξη του Αραβικού Σχεδίου για τη μελλοντική διοίκηση της Γάζας και των ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά του Ισραήλ και των εποίκων στη Δυτική Όχθη. Όπως κι η αναστολή της Συμφωνίας Σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ισραήλ.
Βέβαια, το πλήθος εξέλαβε την πρόταση αυτή κι ιδίως την πρόφαση ότι το Μιλάνο θα προσφέρει την τεχνογνωσία του ως χλευασμό. Μάλιστα πολλοί υπενθύμιζαν με ειρωνεία πως το Μιλάνο έχει διαπρέψει στην τεχνογνωσία σχετικά με το πώς διεισδύει η Μαφία στον κατασκευαστικό τομέα και στα δημόσια και δημοτικά έργα. Τρεις σύμβουλοι, δε, του ίδιου του Σάλα βρίσκονται υπόδικοι για διαφθορά, διασπάθιση κρατικού χρήματος και για σχέσεις με το οργανωμένο έγκλημα!
Οι κάτοικοι της πόλης με συνθήματα «Ας μπλοκάρουμε τα πάντα» και «Ούτε καρφί για το Ισραήλ», μετά το Παλάτσο Μαρίνο ξεχύθηκαν στους δρόμους της πόλης, κλείνοντας κύριες αρτηρίες του κέντρου μέχρι την ιστορική Πιατσάλε Λορέτο (όπου κρεμάσανε ανάποδα τη σορό του Μουσολίνι τον Απρίλιο του 1945).
Αργότερα, προς το τέλος της ημέρας, άλλες κινητοποιήσεις οργανώθηκαν, αυτή τη φοράέξω από την έδρα της Ιταλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIGC) στο Μιλάνο, η οποία συνέπεσε με τη διαδήλωση στο Ούντινε ενάντια στη διεξαγωγή του αγώνα των εθνικών ομάδων Ιταλίας-Ισραήλ. Το Σάββατο 18 Οκτωβρίου η συνέλευση πολιτών «Ας μπλοκάρουμε τα πάντα για να τα αλλάξουμε όλα» έχει εξαγγείλει κινητοποίηση στις 10:00 π.μ. μπροστά από το Δημοτικό Συμβούλιο, στην Πλατεία της Σκάλας του Μιλάνου, που είναι γνωστή πλέον σε όλους ως «Πλατεία της Γάζας».
