Οι «Πατριώτες» της Ευρώπης, το ακροδεξιό μόρφωμα της Ευρωβουλής που δημιούργησαν ο ηττημένος πλέον στις εκλογές στην Ουγγαρία Βίκτορ Όρμπαν, ο Τσέχος πρωθυπουργός Αντρέι Μπάμπις και ο Αυστριακός ηγέτης του Κόμματος της Ελευθερίας Χέρμπερτ Κικλ και στο οποίο συμμετέχουν ο επικεφαλής της Λέγκας και αντιπρόεδρος της ιταλικής κυβέρνησης Ματέο Σαλβίνι, η Μαρίν Λεπέν (αλλά και η δική μας Αφροδίτη Λατινοπούλου), το Σάββατο 18 Μαρτίου επιχείρησαν να μετρήσουν τις δυνάμεις τους και την επιρροή τους στο Μιλάνο, σε μία εκδήλωση γύρω από ένα θέμα που αναδεικνύουν πάντα ως σημαία τους το Μεταναστευτικό και την Επαναγκατάσταση (Remigration). Το αποτέλεσμα όμως δεν πρέπει να τους ικανοποίησε και τόσο.
Και τούτο γιατί στην πλατεία του Καθεδρικού (Duomo) του Μιλάνου, όπου είχε σταθεί η εξέδρα με τους ομιλητές, μόλις 2.000 άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί για να φωνάξουν τα ρατσιστικά και αντιευρωπαϊκά τους συνθήματα «Ευρώπη χριστιανική, ποτέ μουσουλμανική» και «Ευρώπη αφέντρα, η Λέγκα δεν συγχωρεί». Μάλιστα θα μπορούσε κανείς να πει πως την παράσταση έκλεψαν οι Antifa κι οι άλλες συλλογικότητες, που είχαν οργανώσει αντισυγκέντρωση στην Πιάτσα Λίμα (λίγα μέτρα πιο μακριά από το σημείο όπου είχαν κρεμάσει ανάποδα τη σορό του Μουσολίνι, στις 25 Απριλίου 1945).
Η αντίσταση των «Ανταγωνιστών» και των πολιτών
Γιατί την ίδια ώρα που οι ακροδεξιοί έχυναν το μίσος τους απέναντι στους μετανάστες, η ένταση στη μητρόπολη της Λομβαρδίας ήταν διάχυτη. Τρεις διαφορετικές πορείες οργανώθηκαν ενάντια στη συγκέντρωση των ακροδεξιών.
Η πιο δυναμική, αυτή των κοινωνικών κέντρων (antagonisti), κατέληξε σε συγκρούσεις με την αστυνομία. Χρησιμοποιήθηκαν αντλίες νερού και δακρυγόνα για να εμποδιστούν οι διαδηλωτές να προσεγγίσουν την πλατεία των «Πατριωτών». Το σύνθημα που ήχησε από τα στόματα των διαδηλωτών ήταν σαφές και διάτορο: «Το Μιλάνο είναι μια πόλη μεταναστών και παρτιζάνων».
Αυτό κυριαρχούσε σε πολλά από τα πανό, κάνοντας άμεση σύνδεση της προκλητικής αυτής εκδήλωσης με την επέτειο της 25ης Απριλίου, της εθνικής γιορτής για την απελευθέρωση της Ιταλίας από τον φασισμό. Μία αντισυγκέντρωση που κατέληξε σε συγκρούσεις με τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, που δεν ήθελαν οι αντιφασίστες να διαταράξουν την μισαλλόδοξη εκδήλωση των ακροδεξιών και την πορεία τους από την Πόρτα Τζένοβα προς το Ντουόμο.
Η εικόνα της Πλατείας
Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ των μεγάλων εφημερίδων, όπως της La Repubblica και της La Stampa, η εικόνα στην Piazza Duomo απείχε πολύ από τον θρίαμβο που προσδοκούσε ο Σαλβίνι -ο οποίος φιλοδοξεί μετά την πτώση του Όρμπαν να πάρει τα πρωτεία στον χώρο μέσα στην Ευρώπη. Οι αεροφωτογραφίες που κυκλοφόρησαν έδειχναν μια πλατεία «μισοάδεια», με μεγάλα κενά διαστήματα. Παρά την κινητοποίηση, η προσέλευση ήταν κατώτερη των προσδοκιών. Κάτι που οι αναλυτές απέδωσαν στο «σοκ» που προκάλεσε η πτώση του Όρμπαν λίγες μέρες νωρίτερα. Αλλά που επίσης οφείλεται και στην κόπωση των ψηφοφόρων από τη σκληρή ρητορική που κορυφώθηκε στο προηγούμενο διάστημα ενόψει του αποτυχημένου για την δεξιά-ακροδεξιά συγκυβέρνηση δημοψήφισμα για την δικαιοσύνη. Το απανωτό πικρό ποτήρι της πολιτικής Μεγάλης Εβδομάδας για την ακροδεξιά, με τις απανωτές της ήττες εντός κι εκτός Ιταλίας, η αμφιθυμία που έχει προκαλέσει η εντελώς αντιευρωπαϊκή στάση του Τραμπ, σε συνδυασμό με την επίθεσή του στον Πάπα, έχουν οδηγήσει σε κατήφεια και σκεπτικισμό πολλούς από τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους της Λέγκας και της νεοφασίστριας πρωθυπουργού Τζόρτζιας Μελόνι.
Ωστόσο, όσοι διαδηλωτές κατέβηκαν στην πορεία προς την πλατεία του Ντουόμο ήταν έμπλεοι της πιο έντονης μισαλλοδοξίας προς πάσα κατεύθυνση. Την ώρα που περνούσαν από το Δημαρχείο στο Μέγαρο Μαρίνο, με προτροπή της ηγεσίας της Λέγκας αποδοκίμασαν τον δήμαρχο Μπέπε Σάλα, ο οποίος είχε θελήσει να εμποδίσει την διεξαγωγή της ακροδεξιάς εκδήλωση. Τον αποκάλεσαν εν χορώ «βλάκα» και διατράνωσαν το αίτημά τους για «Επανεγκατάσταση» ακόμη πιο ηχηρά.
Πάνω στην εξέδρα στο Ντουόμο, οι απουσίες ήταν εξίσου ηχηρές με τις ομιλίες όσων παρέστησαν. Φυσικά δεν ήταν ο Όρμπαν, ο οποίος ούτε έστειλε -όπως συνήθιζε άλλες φορές- κάποιο βιντεοσκοπημένο μήνυμα. Το «παρών» δεν έδωσε ούτε το ισπανικό Vox -ίσως το πιο ανοδικό ακροδεξιό ρεύμα στη σημερινή συγκυρία-, το οποίο απέστειλε ένα βίντεο, αλλά ούτε και ο Μπάμπις. Είναι λογικό να μην θέλουν να διακυβεύσουν την ισχυρή θέση τους, σε μία εκδήλωση όπου αναπόφευκτα το κεντρικό θέμα (πλην του Μεταναστευτικού) θα ήταν η κατάρρευση του ιδρυτή της ευρωπαράταξης και μέχρι πρότινος «προφήτη» τους, του Όρμπαν, με τον οποίο κανείς δεν επιθυμεί να ταυτίζεται στην παρούσα περίσταση. Ανάμεσα στους ομιλητές ήταν ο Εσθονός Μάρτιν Χέμλε του κόμματος Ekre, ο Ούντο Λανμπάουερ (αντικυβερνήτης της Κάτω Αυστρίας με το UFpo), ο Toμ φαν Γκρίκεν του Φλαμανδικού Vlaams Belang, η Λατινοπούλου, ο Ζορντάν Μπαρντελά, πρόεδρος του γαλλικού Εθνικού Συναγερμού (RΝ) κι αετιδεύς της Λεπέν. Την εκδήλωση έκλεισαν οι Σαλβίνι και ο υπουργός του της Παιδείας Τζουζέπε Βαλντιτάρα.
Όπως είναι φυσικό ο κάθε ομιλητής πάσχισε να πλειοδοτήσει σε μισαλλοδοξία κατά των προσφύγων κι υπέρ της χριστιανικής Ευρώπης, που απειλείται από το δημογραφικό και τον ισλαμισμό. Ο Χέμλε έχυσε δηλητήριο κατά των Βρυξελλών, καταγγέλλοντας τις παρεμβάσεις της στις εθνικές πολιτικές για τα σύνορα, ενώ χαρακτήρισε «νόθες» τις εκλογές στην Ουγγαρία, με στόχο να ανατρέψουν τον Όρμπαν. Από την πλευρά του ο Λανμπάουερ ζήτησε μία Ευρώπη χριστιανική κι όχι μουσουλμανική, που θα προασπίζει τους πολίτες της, την ελευθερία, τα ευρωπαϊκά έθνη. Ενώ τόνισε πως «οι πατριωτικές δυνάμεις είναι η μόνη εγγύηση ώστε αύριο να ακούγονται ακόμη οι καμπάνες των εκκλησιών κι όχι οι μουεζίνηδες που θα καλούνε σε προσευχή».
Ο Ματέο Σαλβίνι από το πάλκο προσπάθησε να διατηρήσει το ηθικό των οπαδών του: «Δεν φοβόμαστε ούτε τις πλατείες των κόκκινων, ούτε τις απειλές των Βρυξελλών. Είμαστε εδώ για να υπερασπιστούμε τα σύνορά μας». Παράλληλα, εξέφρασε την υποστήριξή του στη χρήση ρωσικού φυσικού αερίου, τονίζοντας ότι «η οικονομία των πολιτών μας προηγείται των γεωπολιτικών παιχνιδιών».
Άλλοι ηγέτες, όπως εκπρόσωποι του FPÖ (Αυστρία) και του Chega (Πορτογαλία), επικεντρώθηκαν στην έννοια της «Remigration», η οποία αποτέλεσε και το κεντρικό θέμα της συνάντησης κορυφής. Πρόκειται για μια αμφιλεγόμενη πολιτική που προτείνει την αναγκαστική επιστροφή εκατομμυρίων μεταναστών στις χώρες προέλευσής τους, ακόμη και εκείνων που έχουν γεννηθεί στην Ευρώπη αλλά θεωρούνται «μη ενσωματωμένοι».
Αφροδίτη Λατινοπούλου: Η υστερική ομιλία που προκάλεσε σάλο
Η παρουσία της Ελληνίδας ευρωβουλευτού Αφροδίτης Λατινοπούλου ήταν μια από τις πιο συζητημένες. Η ρητορική της ξεπέρασε σε σκληρότητα ακόμη και πολλούς Ιταλούς συναδέλφους της, προκαλώντας ακόμη και την αντίδραση πολλών ιταλικών μέσων, καθώς τόνισε πως «θα δώσουμε στο Ισλάμ εισιτήριο δίχως επιστροφή» και ζητώντας ακόμη και την επαναφορά της θανατικής ποινής .
Αξίζει να δούμε όσα δήλωσε η Λατινοπούλου για να κατανοήσουμε την διαβρωτική τους επίδραση και ίσως να αντιληφθούν κάποιοι πως δεν πρέπει να διαπραχθεί πάλι το σφάλμα να την «ξεπλύνουμε» πάλι επικοινωνιακά, προβάλλοντάς την χάριν της τηλεθέασης.
Βρισκόμαστε σήμερα εδώ, στην καρδιά του Μιλάνου, για να πούμε μια αλήθεια που οι ελίτ των Βρυξελλών τρέμουν να ακούσουν: Η Ευρώπη ανήκει στους Ευρωπαίους! Δεν θα επιτρέψουμε την αντικατάσταση του πληθυσμού μας. Δεν θα επιτρέψουμε την ισλαμοποίηση των πόλεών μας. Αγαπάς την πατρίδα σου και λες ότι τα έθνη έχουν σύνορα; Είσαι φασίστας. Αγαπάς τον Χριστό και δηλώνεις Χριστιανός; Είσαι φασίστας. Αυτό το αφήγημα δεν ισχύει πλέον. Εσείς είστε οι φασίστες. Εκείνοι που αντιδρούν σαν βρικόλακες που βράχηκαν με αγιασμό όταν ακούν τις λέξεις που είναι ιερές για εμάς: πατρίδα, θρησκεία και οικογένεια. Εδώ και δεκαετίες, μπροστά στα μάτια μας, συντελείται η αποδόμηση της αριστεράς, η οποία είναι ο καρκίνος της Δύσης, πρόσθεσε η ίδια, φωνάζοντας: Έξω το Ισλάμ από τις χώρες μας, θα τους αγοράσουμε εισιτήρια χωρίς επιστροφή. Τέρμα στην προπαγάνδα woke, κλειστά σύνορα, περισσότερες απελάσεις, επαναξιολόγηση της εισαγωγής της θανατικής ποινής για τους βιαστές παιδιών και για όσους διαπράττουν αποτρόπαια εγκλήματα. Με την πολιτική τους ορθότητα θα καθαρίσουμε τις σόλες των παπουτσιών μας.
«Εδώ και χρόνια δεχόμαστε επίθεση για τις ιδέες μας επειδή θέλουμε να διατηρήσουμε τις χώρες μας ασφαλείς. Οι αντίπαλοί μας έχουν χρήματα και μέσα ενημέρωσης για να διαδώσουν το προπαγανδιστικό τους μήνυμα, αλλά κυρίως έχουν στη διάθεσή τους τους ‘χρήσιμους ηλίθιους’ τους, τους παραληρηματικούς αριστεριστές που χαρακτηρίζουν ως φασίστα οποιονδήποτε δεν σκέφτεται όπως αυτοί. Υπάρχουν ήδη εκατομμύρια παράνομοι μετανάστες εγκατεστημένοι στα εδάφη μας και τους συντηρούμε με τα χρήματα των οικογενειών μας. Και τα σχολεία μας έχουν ήδη γίνει κέντρα κατήχησης ΛΟΑΤΚΙ. Για εμάς, λέξεις όπως έθνος, θρησκεία και οικογένεια είναι ιερές», πρόσθεσε η Λατινοπούλου, επισημαίνοντας:
Κοιτάξτε γύρω σας. Το Ισλάμ δεν έχει θέση στην Ευρώπη. Οι αξίες του, η κουλτούρα του, ο τρόπος ζωής του είναι ασύμβατα με τον δυτικό πολιτισμό. Πρέπει να σταματήσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Η μοναδική λύση για να σωθεί το σπίτι μας είναι η Επαναπατρισμός (Remigration). Όσοι ήρθαν εδώ παράνομα και όσοι αρνούνται να σεβαστούν τους νόμους και την ιστορία μας, πρέπει να φύγουν τώρα. Και ας είμαστε ξεκάθαροι: Για όσους διαπράττουν ειδεχθή εγκλήματα, για όσους βιάζουν και σκοτώνουν στο όνομα μιας θρησκείας που μισεί τη γυναίκα και την ελευθερία, η μόνη απάντηση πρέπει να είναι η μέγιστη δυνατή τιμωρία. Επαναφορά της θανατικής ποινής για τους τρομοκράτες και τους εγκληματίες που διαλύουν την κοινωνική μας συνοχή.
Και κλείνοντας το παραλήρημά της τόνισε: «Μας λένε ακραίους. Εμείς λέμε ότι είμαστε η λογική. Μας λένε εχθρούς της δημοκρατίας. Εμείς είμαστε οι μόνοι που υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των λαών μας να υπάρχουν. Η ήττα στην Ουγγαρία δεν είναι το τέλος μας, είναι ένα καμπανάκι αφύπνισης. Οι Πατριώτες θα επιστρέψουν πιο δυνατοί. Ο Θεός να ευλογεί τις εθνικές μας πατρίδες!»
Το μέλλον των «Πατριωτών» μετά την ήττα του Όρμπαν
Η συγκέντρωση στο Μιλάνο πραγματοποιήθηκε υπό τη βαριά σκιά των ουγγρικών εκλογών της 12ης Απριλίου 2026. Ο Βίκτορ Όρμπαν, ο «φάρος» της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς για πάνω από μια δεκαετία, ηττήθηκε από τον Πέτερ Μαγιάρ και το κόμμα Tisza. Αυτή η εξέλιξη αλλάζει άρδην τα δεδομένα.
Ο Όρμπαν δεν ήταν απλώς ένας ηγέτης, ήταν ο χρηματοδότης και ο θεωρητικός της “ανελεύθερης δημοκρατίας”. Χωρίς τον έλεγχο του ουγγρικού κράτους, η ομάδα των “Πατριωτών” χάνει μια κρίσιμη έδρα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και μια πηγή θεσμικής νομιμοποίησης. Το Μιλάνο έδειξε ότι ο Σαλβίνι προσπαθεί να αναλάβει τα ηνία, αλλά κι η δική του δημοτικότητα είναι φθίνουσα στην Ιταλία–το δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, το φανερώνει η ποιοτική ανάλυση στα αποτελέσματα για το δημοψήφισμα -όπου το κόμμα της Μελόνι ξεπερνά τη Λέγκα στη Βόρειο Ιταλία.
Ριζοσπαστικοποίηση ως μέσον επιβίωσης
Η στροφή προς πιο ακραία ρητορική, από τον Επαναπατρισμό έως τη θανατική ποινή και την βίαια επαναπροώθηση, που ακούσθηκαν από τη Λατινοπούλου και άλλους, υποδηλώνει μια προσπάθεια να κρατηθεί ζωντανή η «σκληρή βάση» των ψηφοφόρων της παράταξης μέσα στην Ευρώπη. Μετά την ήττα ενός «μετριοπαθούς» αυταρχισμού (όπως παρουσιαζόταν ο Όρμπαν τον τελευταίο καιρό), οι σύμμαχοί του φαίνεται να επιλέγουν τη φυγή προς τα εμπρός μέσω του εξτρεμισμού.
Στην εκδήλωση στο Μιλάνο ήταν εμφανής η απουσία ηγετικών στελεχών που προσπαθούν να απομακρυνθούν από το “τοξικό” προφίλ της ομάδας. Η κριτική της Μαρίν Λεπέν προς ορισμένες ακραίες θέσεις και η προσπάθεια της Τζόρτζια Μελόνι να εμφανιστεί ως η θεσμική εναλλακτική, απομονώνουν τη Λέγκα και τους συμμάχους της. Η νίκη του Πέτερ Μαγιάρ δείχνει ότι υπάρχει ένα μοντέλο «κεντροδεξιού πατριωτισμού» που μπορεί να νικήσει την παραδοσιακή ακροδεξιά. Ο Μαγιάρ χρησιμοποίησε εθνικά σύμβολα αλλά ταυτόχρονα τάχθηκε υπέρ του κράτους δικαίου και κατά της διαφθοράς. Οι «Πατριώτες» πλέον κινδυνεύουν να συμπιεστούν ανάμεσα σε αυτή τη νέα «καθαρή» δεξιά και την παραδοσιακή κεντροαριστερά.
Η συγκέντρωση των «Πατριωτών» στο Μιλάνο μπορεί κάποιος να πει πως δεν αποτελεί μία εαρινή επίθεση, αλλά μία απέλπιδα προσπάθεια να ανακοπεί μια πτώση. Η «μισοάδεια πλατεία» και οι βίαιες διαδηλώσεις έξω από αυτήν καθρεφτίζουν μια Ευρώπη βαθιά πολωμένη. Το μέλλον τους εξαρτάται πλέον από το αν θα μπορέσουν να βρουν έναν νέο ηγέτη με το κύρος του Όρμπαν ή αν θα διολισθήσουν σε μια γραφική και επικίνδυνη περιθωριοποίηση, επενδύοντας μόνο στον φόβο και την οργή. Η ρητορική της Λατινοπούλου στο Μιλάνο δείχνει ότι η δεύτερη οδός είναι, προς το παρόν, η επικρατέστερη.
