Λίγες ώρες μετά το νέο διάταγμα που ανακοίνωσε η ρωσική κυβέρνηση, ήρθε η απάντηση της Μόσχας στη χρήση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς από το Κίεβο. Το «διαμάντι του Δνειπέρου», η πόλη Ντνίπρο, υπέστη βομβαρδισμό κατά τον οποίο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στον πόλεμο διηπειρωτικός βαλλιστικός πύραυλος (ICBM).
Το γεγονός ότι δεν διαθέτει εκρηκτική γόμωση δείχνει ότι πρόκειται για ένα προειδοποιητικό μήνυμα της Ρωσίας κατά της χρήσης ATACMS και άλλων πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς από την ουκρανική πλευρά εντός της ρωσικής επικράτειας. Ωστόσο, δεν αποκλείεται ο διηπειρωτικός αυτός πύραυλος να χρησιμοποιηθεί ξανά σε συγκεκριμένες καταστάσεις αλλά με μεγαλύτερο αντίκτυπο.
Στο πιο τεχνικό κομμάτι, ο διηπειρωτικός βαλλιστικός πύραυλος που χρησιμοποιήθηκε ήταν τύπου Rs-26 Rubezh (SS-X-31 η νατοϊκή ονομασία του). Ο συγκεκριμένος πύραυλος μπορεί να μεταφέρει τέσσερις πολεμικές κεφαλές και απ’ ό,τι βλέπουμε στο αναρτημένο βίντεο, φαίνεται ότι πρόκειται για ένα χτύπημα έξι πυραύλων RS-26 με 4 πολεμικές κεφαλές σε κάθε έναν από αυτούς.
Κάθε ένας από αυτούς τους πυραύλους μπορεί να μεταφέρει έως και 1 μεγατόνο (4×0,25mt) πυρηνικές ή συμβατικές κεφαλές, ή 2 «έξυπνες βόμβες» FAB 500, οι οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί αρκετά συχνά στην Ουκρανία (π.χ. Μπάχμουτ, Αβντίεβκα, Τσάσοφ Γιαρ).
Το πόσους τέτοιους πυραύλους διαθέτει η Ρωσία παραμένει άγνωστο, ωστόσο, κάτι που πρέπει να τεθεί υπό σκέψη είναι το πόσα παροπλισμένα όπλα έχει χρησιμοποιήσει η Ρωσία σε αυτόν τον πόλεμο, όπως ομοίως το Ιράν έκανε ανάλογη χρήση παροπλισμένων όπλων στη μεγάλης κλίμακας επίθεσή του κατά του Ισραήλ την 1/10.
Είναι πιθανό ότι η Ρωσία μπορεί να επαναλειτουργήσει πολλούς παλαιότερους ICBM που παροπλίστηκαν τα τελευταία 30 χρόνια, προκειμένου να παράγει μαζικά μια μεγάλη δύναμη κρούσης συμβατικών πυραύλων που θα προκαλέσει παρόμοιες συνέπειες με τις μαζικές χρήσεις FAB-500, αυτή τη φορά όμως σε ολόκληρη την επικράτεια της Ουκρανίας.
Αν λοιπόν οι FAB500 επέτρεψαν στην Ρωσία τη νίκη δύσκολων αστικών μαχών (ιδιαίτερα αυτή στη Μπάχμουτ, αλλά επί του παρόντος και στο Τορέτσκ), καταλαβαίνουμε λοιπόν κατά πόσο θα αλλάξει η εικόνα στο πεδίο της μάχης εάν κανονικοποιηθεί η χρήση διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων, η οποία – όπως εξήγησα – κάνει αντίστοιχη ζημιά με αυτή 2 FAB500, δίχως όμως να χρειάζονται πολλαπλά αεροσκάφη πάνω από το πεδίο της μάχης, με ό,τι κινδύνους εγκυμονεί κάτι τέτοιο.
Με την απόφαση αυτή, οι ΗΠΑ δεν «έλυσαν τα χέρια της Ουκρανίας», αντιθέτως τα έκαψαν.
Μαίνεται κλιμάκωση λοιπόν;
Από πουθενά δεν προκύπτει κάτι τέτοιο. Άλλωστε, η Ρωσία στο παρελθόν έχει κάνει πολλαπλές μαζικές πυραυλικές επιθέσεις εναντίον των ενεργειακών υποδομών της Ουκρανίας, όχι πάντοτε ως απάντηση σε κάποια κλιμάκωση εκ μέρους της Δύσης, αλλά ως επίδειξη δύναμης και ως στρατηγική παράλυσης της χώρας και ιδιαιτέρως του στρατού.
Μάλιστα, όταν γνωστοποιήθηκε από τον Τύπο ότι η Ουκρανία πήρε το πράσινο φως από τις ΗΠΑ -αν και δεν επιβεβαιώθηκε από την αμερικανική κυβέρνηση- για χτυπήματα βαθιά εντός της ρωσικής επικράτειας με αμερικανικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, η ρωσική απάντηση ήταν ένα αντίστοιχο πυραυλικό μπαράζ σε όλη την ουκρανική επικράτεια, όπου και έγινε -μεταξύ άλλων- χρήση:
- 1 υπερηχητικού πυραύλου πλεύσης Tsirkon
- 8 υπερηχητικών πυραύλων Kinzhal
- 101 πυραύλων πλεύσης cruise Kh-101 και Kalibr
- 1 μεσαίου βεληνεκούς τακτικός πύραυλος Iskander-M
- 4 μεγάλου βεληνεκούς πύραυλοι αέρος-εδάφους Kh-22 / Kh-31P
- 5 μεσαίου βεληνεκούς πύραυλοι εδάφους-εδάφους Kh-59 / Kh-69
Ουσιαστικά, αυτό που θα δούμε από εδώ και στο εξής δεν θα είναι τίποτα άλλο παρά νέα και πιο πολλά «προβοκατόρικα» ουκρανικά χτυπήματα εντός της ρωσικής επικράτειας, δίχως κάποιο στρατηγικό στόχο παρά μόνο τα λεγόμενα ουκρανικά «PR stunts», δηλαδή θα βλέπουμε γνωστούς λογαριασμούς στα social media που συνδέονται με την ουκρανική κυβέρνηση ή τον στρατό να περηφανεύονται για το πόσο επιτυχημένο ήταν το χτύπημα και για τις μεγάλες ρωσικές απώλειες, κάτι το οποίο στοχεύει στο δυτικό κοινό.
Άλλωστε αν η Ουκρανία αποδείξει ότι μπορεί να συνεχίσει τον πόλεμο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά πλήγματα στη Ρωσία και μπορεί να ανατρέψει την κατάσταση στο πεδίο της μάχης, μόνο τότε θα αυξηθεί η δυτική στήριξη προς αυτήν. Βέβαια, οι εικόνες από τα ρωσικά χτυπήματα, από την προέλαση στο πεδίο της μάχης και από το ηθικό του ουκρανικού στρατού, κάθε άλλο παρά αυτό δείχνουν.
