Την ώρα που ο Ντόναλντ Τραμπ έχει αρχίσει να απολύει μαζικά ομοσπονδιακούς υπαλλήλους, επικαλούμενος τις περικοπές λόγω του κλεισίματος ( shutdown) της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, το υπουργείο Οικονομικών έχει ξεκινήσει το αμφιλεγόμενο πρόγραμμα για τη στήριξη του ομοϊδεάτη του προέδρου της Αργεντινής Χαβιέρ Μιλέι, αγοράζοντας μαζικά πέσος.

Ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ ανακοίνωσε την αγορά πέσος, στο πλαίσιο της συμφωνημένης οικονομικής διάσωσης ύψους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων στα ΜΚΔ, τονίζοντας πως «το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ είναι έτοιμο να λάβει αμέσως όποια εξαιρετικά μέτρα κριθούν απαραίτητα». Ο Μπέσεντ, ο οποίος έγινε γνωστός ως ένας από τους traders που ενορχήστρωσαν το επεισόδιο της «Μαύρης Τετάρτης» το 1992, τότε που αναγκάσθηκε λόγω των χρηματιστηριακών πιέσεων η Βρετανία να υποτιμήσει τη λίρα της, δήλωσε σε ανακοίνωσή του ότι η επιτυχία της «μεταρρυθμιστικής ατζέντας» στην Αργεντινή είναι «συστημικής σημασίας». Γιατί, τόνισε: «Μια ισχυρή, σταθερή Αργεντινή που βοηθά στην αγκύρωση ενός ευημερούντος Δυτικού Ημισφαιρίου είναι προς το στρατηγικό συμφέρον των Ηνωμένων Πολιτειών». Και πρόσθεσε πως «η επιτυχία της (βοήθειας) θα πρέπει να αποτελεί διακομματική προτεραιότητα».
Το υπουργείο Οικονομικών δεν απάντησε σε ερωτήσεις που ζητούσαν περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την υποστήριξη των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου του ύψους του πέσο που είχε αγοράσει η κυβέρνηση ή των όρων της γραμμής ανταλλαγής νομισμάτων ύψους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία θα επιτρέψει στην Αργεντινή να ανταλλάξει πέσο με δολάρια. Μιλώντας στο Fox News, ο Μπέσεντ είπε ότι η στήριξη δεν ήταν διάσωση για την Αργεντινή και ότι το πέσο ήταν υποτιμημένο.
Η ανακοίνωση τούτη ναι μεν βοήθησε το πέσο να ανακάμψει στις χρηματοπιστωτικές αγορές και το ποσοστό κινδύνου του χρέους της χώρα να μειωθεί. Όμως παράλληλα, ανανέωσε τη συζήτηση στις ΗΠΑ για την ουσιαστική χρησιμότητά του μέτρου. Γιατί, πέρα από τις κινδυνολογίες του Τραμπ (και του Μιλέι), περί του κινδύνου να πέσει η χώρα στα χέρια των … «Αριστερών» και να διασαλευθεί η ασφάλεια στο ημισφαίριο, η απόφαση για μία τέτοια κολοσσιαία οικονομική στήριξη στην Αργεντινή σε μια περίοδο όπου στις ΗΠΑ απολύονται άνθρωποι, περικόπτονται ζωτικές δαπάνες και κλείνει το κράτος, έχει κεντρίσει πολλές φωνές στο εσωτερικό να εκφράσουν την αντίθεσή τους.
«Αντί να χρησιμοποιούμε τα δολάρια μας για να αγοράσουμε πέσος Αργεντινής, ο Ντόναλντ Τραμπ θα πρέπει να βοηθήσει τους Αμερικανούς να αντέξουν οικονομικά την υγειονομική περίθαλψη», έγραψε η Δημοκρατική Γερουσιαστής Ελίζαμπεθ Γουόρεν στα ΜΚΔ, απαντώντας στην ανακοίνωση κι επαναφέροντας ένα ακανθώδες θέμα που βρίσκεται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης, που έχει οδηγήσει στο κλείσιμο της κυβέρνησης στις ΗΠΑ. Γιατί είναι η επιμονή των Δημοκρατικών να προταχθεί η κοινωνική ασφάλιση ο βασικός λόγος που έως σήμερα δεν υπογράφεται η συμφωνία για την έγκριση του οικονομικού προγράμματος του Τραμπ για την κρατική χρηματοδότηση.
Επιπλέον, παρόλο που ο Μπέσεντ επιμένει πως το swap αυτό πιστώσεων με την Αργεντινή δεν αποτελεί διάσωση, έχει προσελκύσει με την ανακοίνωσή του τα βέλη και των αγροτών στις ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί αγρότες έχουν θορυβηθεί από την ιδέα του να διασωθεί η Αργεντινή, οι αγρότες της οποίας έχουν επωφεληθεί ιδιαίτερα από την πρόσφατη άνοδο των πωλήσεων σόγιας στην Κίνα εις βάρος των αμερικανικών εξαγωγών. Μάλιστα, ο Μπεσέντ αμέσως μετά την ανακοίνωση για την έναρξη της αγοράς πέσο, έλαβε ένα SMS -το οποίο φωτογράφισε το πρακτορείο ΑΡ- στο οποίο του υπογράμμιζαν πως ενώ οι ΗΠΑ διασώζουν την Αργεντινή, εκείνη πουλά σόγια στο Πεκίνο, το οποίο όφειλε να το αγοράζει από τους Αμερικανούς. Και στο σημείο τούτο, πολλοί βουλευτές και Γερουσιαστές έχουν αρχίσει να τους συμπαραστέκονται, ζητώντας συνάμα πιεστικά από τον Τραμπ να τους εξηγήσει, πώς αυτή η οικονομική βοήθεια ευθυγραμμίζεται με την ατζέντα του «Πρώτα η Αμερική».

Μολαταύτα, για τον Τραμπ και τον Μιλέι, οι περιστάσεις είναι ιδιαίτερα επείγουσες, πρωτίστως πολιτικά. Η Αργεντινή βρίσκεται μέσα σε μία ανησυχητική οικονομική δίνη και το χειρότερο είναι πως στις 26 Οκτωβρίου, ο ακροδεξιός πρόεδρος βρίσκεται αντιμέτωπος με κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές. Κι όπως δείχνουν όλα τα προγνωστικά, οι ψηφοφόροι δεν είναι πρόθυμοι να στηρίξουν ξανά το πρόγραμμά του για μείωση του κράτους και των κοινωνικών δαπανών και την παράδοση κάθε υπηρεσίας στην ελεύθερη αγορά. Κάτι που έγινε ορατό μετά τις πρόσφατες ήττες στις περιφερειακές εκλογές του Σεπτεμβρίου.
Αλλά και στο εξωτερικό, η αρχική ευφορία που είχε προκαλέσει η μείωση του πληθωρισμού στην Αργεντινή -που όμως οφειλόταν στη ριζική μείωση των δαπανών για συντάξεις, μισθούς, κοινωνική πρόνοια και κατά συνέπεια σε δεύτερο χρόνο εκφράσθηκε σε δημοσιονομική κι οικονομική καχεξία- είχε αντίκτυπο στην αξία του αργεντίνικου πέσο. Το οποίο έχει καταγράψει απότομη πτώση κατά τους τελευταίους μήνες, ενώ οι επενδυτές πωλούν μαζικά μετοχές και ομόλογα της Αργεντινής. Η κυβέρνηση του Μιλέι προσπάθησε να σταθεροποιήσει την κατάσταση, αλλά οι κινήσεις αυτές έχουν εξαντλήσει τα αποθεματικά της χώρας. Κι αυτό ενώ απομένουν λίγοι μήνες προτού λήξουν και οι δόσεις πολλών δισεκατ. για την αποπληρωμή του χρέους και του υπέρογκου δανείου από το ΔΝΤ, που συνήψε ο δεξιός πρώην πρόεδρος και πρώην κοινοβουλευτικό στήριγμα του Μιλέι, Μαουρίσιο Μάκρι.
Σε μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Μιλέι ευχαρίστησε τον Τραμπ και τον Μπέσεντ για την υποστήριξή τους. Όμως, τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στην Αργεντινή, απορίες έχουν αρχίσει να διατυπώνονται όσον αφορά τους ακόμη αδιευκρίνιστους αντικειμενικούς και συγκεκριμένους όρους που θα διέπουν τη συμφωνία τούτη. Γιατί κανείς δεν γνωρίζει ακόμη τι είδους ανταλλάγματα μπορεί να ζητήσει ο Τραμπ από τον Μιλέι για την βοήθεια που του προσφέρει.
Καθώς στην ουσία της, η κίνηση τούτη, πέρα από τον πολιτικό συμβολισμό, έχει αδιαμφισβήτητα ένα συναλλακτικό περιεχόμενο και δεδομένου του μεγάλου ύψους της, πολλοί αναλυτές αποκλείουν ο Τραμπ να μην δει κάποια χρυσή επιχειρηματική ευκαιρία στην υποστήριξη αυτή της κυβέρνησης του Μιλέι. Πέρα από τη διατήρηση ενός «φίλου» και συμμάχου στην εξουσία, όπως ο ίδιος ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει χαρακτηρίσει τον πρόεδρο της Αργεντινής, ο Τραμπ ενδέχεται να ζητήσει ό,τι θέλει από τον Μιλέι -ο οποίος ήταν από τους πρώτους που εκλήθη στο Μαρ-α-Λάγκο μετά τη νίκη του επιχειρηματία στις προεδρικές εκλογές.
Μόνο που μέσα στις ΗΠΑ η σανίδα σωτηρίας που προσέφερε η Ουάσιγκτον στην Αργεντινή έχει προκαλέσει διαμάχη. Κυρίως γιατί συμπίπτει με μία κρίσιμη περίοδο, σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο, που στοιχίζει ιδιαίτερα στα δημοσιονομικά και την κοινωνία των ΗΠΑ, μιας και ενόψει του κλεισίματος της κυβέρνησης έχουν ξεκινήσει οι μαζικές απολύσεις ομοσπονδιακών εργαζομένων…
Οι απολύσεις αφορούν ιδιαίτερα τα υπουργεία Οικονομικών, τα οποία απειλούνται με απολύσεις πάνω από 1.400 υπαλλήλων, όπως και το Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών, με απώλειες πάνω από 1.100 υπαλλήλων. Το υπουργείο Παιδείας και το υπουργείο Στέγασης και Αστικής Ανάπτυξης αναμένουν να χάσουν το καθένα πάνω από 400 υπαλλήλους. Τα υπουργεία Εμπορίου, Ενέργειας και Εσωτερικής Ασφάλειας και η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος επρόκειτο να απολύσουν εκατοντάδες ακόμη υπαλλήλους. Ενώ ακόμη δεν είναι σαφές ποια συγκεκριμένα προγράμματα θα επηρεασθούν ριζικά από τις εξελίξεις αυτές.

Η επιθετική τούτη κίνηση, με τις μαζικές απολύσεις, που αποφάσισε το γραφείο προϋπολογισμού του Τραμπ υπερβαίνει κατά πολύ αυτό που συμβαίνει συνήθως σε ένα κλείσιμο της κυβέρνησης. Φανερώνει πως η άρνηση των Δημοκρατικών να ψηφίσουν τις πολιτικές του, διευκολύνει τον πρόεδρο να εφαρμόσει το σχέδιό του για περιορισμό των κρατικών δαπανών και των υπηρεσιών και κλιμακώνει μια ήδη πολιτικά τοξική δυναμική ανάμεσα στον Λευκό Οίκο και το Κογκρέσο. Οι συνομιλίες δε, για τον τερματισμό του κλεισίματος παραμένουν ακόμη σε ανύπαρκτο επίπεδο.
Συνήθως, οι ομοσπονδιακοί υπάλληλοι τίθενται σε προσωρινή άδεια, αλλά επιστρέφουν στις θέσεις εργασίας τους μόλις λήξει το κλείσιμο, κατά κανόνα λαμβάνοντας αναδρομικά τις καθυστερούμενες αποδοχές. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, περίπου 750.000 υπάλληλοι αναμένεται να τεθούν σε προσωρινή άδεια κατά τη διάρκεια του κλεισίματος.
Όμως, ο Τραμπ, σε σχόλιά του από το Οβάλ Γραφείο την Παρασκευή το βράδυ, υπονόησε ότι πολλοί άνθρωποι θα χάσουν τις δουλειές τους και ότι οι απολύσεις θα επικεντρωθούν σε τομείς με σαφή «Δημοκρατικό προσανατολισμό», χωρίς να διευκρινίσει τι ακριβώς σήμαινε αυτό. «Θα είναι πολλοί (…) και πολλοί από αυτούς τυχαίνει να είναι Δημοκρατικοί (…) και θα ανακοινώσουμε τον αριθμό τους τις επόμενες δύο ημέρες. Αυτοί είναι άνθρωποι που ήθελαν οι Δημοκρατικοί, που, σε πολλές περιπτώσεις, δεν ήταν κατάλληλοι» και πρόσθεσε «πολλοί από αυτούς θα απολυθούν» και ότι «θα είναι πολλοί άνθρωποι».
Δηλώσεις και αποφάσεις, που ωθούν πολλούς να σκεφθούν πως οι τελικά τα δύο τούτα γεγονότα δεν είναι τελείως ασύνδετα μεταξύ τους. Απεναντίας, αντανακλούν και κλιμακώνουν τον σχεδιασμό του Τραμπ, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό. Η εδραία αντίληψή του να τελειώνει με το κράτος και την πρόνοια για την κοινωνία, ταυτίζεται με τα πιστεύω του Μιλέι. Αποκλείοντας τους Αμερικανούς ομοσπονδιακούς εργαζομένους από τη δουλειά τους και μεταγγίζοντας δάνεια στον Μιλέι να πράξει το ίδιο στην Αργεντινή, ασφαλώς και μεταφράζουν την αντιδημοκρατική ιδεολογία και τον κυνισμό του Τραμπ, που είναι φυσικό να βοηθήσει την ακροδεξιά στον κόσμο και να κυνηγήσει και κατασκάψει τους προοδευτικούς ανθρώπους και θεσμούς στην ίδια του τη χώρα.
