Ο πόλεμος δεν είναι πρόσκαιρο «ελάττωμα» του συστήματος αλλά ένα από τα δομικά του εργαλεία για την αναπαραγωγή ελέγχου και την αναβολή βαθιών κρίσεων.
Το χειρότερο σενάριο για τις ΗΠΑ είναι ότι αυτό θα μπορούσε να καταλήξει να είναι η δική τους, τραμπική «Ουκρανία», «Ιράκ», «Αφγανιστάν» ή «Βιετνάμ».
H κίνηση Τραμπ αποτελεί μια έμπρακτη επιβεβαίωση του «Δόγματος Μονρόε» σε νέα εκδοχή, ένα μήνυμα με πολλούς αποδέκτες, μια χειρονομία ρηχή με ασαφή αποτελέσματα.
Δύο βιβλία που αξίζει να διαβαστούν μαζί αφού εν τέλει μιλούν την ίδια γλώσσα, για την ίδια ιστορία.
Το παρόν άρθρο δημοσιεύεται στην ενότητα «Άποψη» του ιρανικού περιοδικού Zamaneh. Μετάφραση από τα περσικά Μυλωνέλης Ιωάννης.
Το πραγματικό πρόσωπο των ΗΠΑ φάνηκε. Αυτός ο ιμπεριαλισμός θα ρημάξει τον πλανήτη αν αφεθεί.
Το πιο θρυλικό κινούμενο σχέδιο στη Σοβιετική Ένωση και στη σημερινή Ρωσία έκλεισε τα 60 και τα 55 από την πρώτη του μεγάλη ταινία.
Το Ιράν βρίσκεται σε μια στιγμή όπου το κοινωνικό γεγονός (διαμαρτυρίες, συγκρούσεις) και το επικοινωνιακό γεγονός (εικόνες, hashtags, παραπληροφόρηση) έχουν ενωθεί σε ένα ενιαίο πεδίο.
Στο συμβολικό επίπεδο αυτή είναι η σπουδαιότερη ευχή για το 2026.