Η χώρα έχει μπει για τα καλά σε μια διαδικασία αποσύνθεσης. Η διαφθορά και η αλλοτρίωση φτιάχνουν έναν βαθύ αυταρχισμό που καταστρέφει κοινωνικές δυνάμεις.
Η επίθεση κατά της Ιταλίας για δημοσιονομικό ντάμπινγκ είναι μία παράδοξη επιχείρηση του ματαιόδοξου οπορτουνισμού του Μακρόν.
Αν συνεχίσουν οι ΗΠΑ να παραβιάζουν τη Συμφωνία, θα πρέπει ο ΟΗΕ να αφήσει τη Νέα Υόρκη για τη Γενεύη, τη Βιέννη ή το Ναϊρόμπι!
Το χαρτί λοιπόν που μάλλον θα επιχειρήσει να (ξανα)παίξει η κυβέρνηση δεν είναι άλλο από το -πλέον- πασίγνωστο «Μητσοτάκης ή χάος».
Όλες οι ιστορικές παρεκκλίσεις, εκτροπές και μη ομαλότητες κάποια στιγμή φτάνουν στο φυσικό τους πολιτικό τέλος.
Συνέντευξη με έναν Bορειοελλαδίτη που αγαπά το σινεμά του Σταύρου Τσιώλη. Το «Ας Περιμένουν οι Γυναίκες» ζωντανεύει επί σκηνής από την Babis Batmanidis Company.
Η μεγαλύτερη κρεμαστή γέφυρα μήκους 3.300 μέτρων με την αναπάντεχη ευλογία των Τραμπ, ΝΑΤΟ και Ε.Ε. δεν πείθει την κοινή γνώμη.
Είναι απούσα και αυτό δεν θα έπρεπε να αποτελεί έκπληξη.
Γιατί το Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε την αίτηση του υπό σύσταση σωματείου με την επωνυμία «Δύναμη Συμμετοχής-Κίνηση Πολιτών για την Εθνική Κυριαρχία και την Κύπρο»;
