Το γεγονός ότι η ελληνική κυβέρνηση υποχρεώθηκε να καταφύγει στο χαρτί της “ρωσικής βοήθειας” προκαλεί τεράστια αναστάτωση σε όσους έχουν επενδύσει στη δημιουργία ρωσοφοβικού κλίματος.
Η κλιματική αλλαγή αντί να είναι αιτία αύξησης των επενδύσεων στις υποδομές,χρησιμοποιείται ως άλλοθι για την συγκάλυψη ευθυνών.
Δικαίως ή αδίκως η καταστροφή από τις πυρκαγιές συσχετίζεται με την εγκατάσταση ανεμογεννητριών και την υπόθεση της προώθησης της αιολικής ενέργειας.
Το κράτος εντελώς αποδιαρθρωμένο. Το ανάλογο αυτής της στιγμής ζούμε σήμερα: τρία χρόνια μετά το Μάτι, με τη Δεξιά “που ξέρει να κυβερνά”.
Διαχρονική η κυβερνητική πρακτική του κοινωνικού μιθριδατισμού, η συστηματική εκπαίδευση των πολιτών στη συνθηκολόγηση, την ήττα και τον ωχαδερφισμό.
Η Ελλάδα μοιάζει με άνθρωπο που έχει χάσει τα κατάλληλα κοινωνικά και πολιτικά εργαλεία και χάνει πλέον τη μνήμη και το μυαλό του.
Νεο πλήγμα για την Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας και τον μεγαλύτερο οργανισμό της
Ξεκίνησε ως επικοινωνιακή άμυνα διά του αυτονόητου: φυσικά, ανάμεσα στον κίνδυνο για τη ζωή των ανθρώπων και την περιουσία τους προέχει η πρώτη.
Έγκλημα δίχως τιμωρία παραμένει η τραγική έκρηξη που κατέστρεψε το λιμάνι της Βηρυτού. Οι 214 νεκροί και οι 6.500 τραυματίες ζητούν δικαιοσύνη...
