Ένα ψύχραιμο ντοκιμαντέρ του Γάλλου Πολ Μορεϊρά, σχεδόν προφητικό για την Ουκρανία. (Με ελληνικούς υπότιτλους).
Η Ισπανία του Σάντσεθ «βαπτίζει» τη σκοπιμότητα «πολιτικό ρεαλισμό» και για άλλη μια φορά κουρελιάζει το διεθνές δίκαιο και τις αποφάσεις του.
Ο πρόξενος της Ελλάδας στη Μαριούπολη της Ουκρανίας έχει γίνει ένα από τα πρόσωπα των ημερών.
Η ιστορία έχει αποδείξει ότι δεν χρειάζεται να βρίσκεσαι στη σωστή πλευρά της, αλλά να βρίσκεσαι πάντοτε στη «Σωστή Θέση».
Ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι υποσύνολο μιας σύγκρουσης ΝΑΤΟ-Ρωσίας, τείνουσας αναπόφευκτα να επεκταθεί, τώρα ή αργότερα, στην Κίνα, το Ιράν κι αλλού.
Θα αναγεννηθεί από τις στάχτες της; Θα επιστρέψει σε μια στοιχειωδώς δημοκρατική δημόσια ζωή;
Δυστυχώς, η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να επικαλείται εθιμοτυπικά τη σημερινή ημέρα κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.
Οι Τούρκοι είναι παραδοσιακά πολεμικό φύλο. Ονειρεύονται να καταλάβουν τα ελληνικά νησιά με τα όπλα. Οι Ισραηλινοί είναι εραστές του χρήματος. Ονειρεύονται να τα αγοράσουν.
Καθείς εφ’ ω ετάχθη. Αυτή η φράση θα μπορούσε να περιγράψει τις επιλογές που καθορίζουν τις εξελίξεις στο αριστερό κόμμα της Γερμανίας.
