Αν κάποιος πάρει τοις μετρητοίς τις πρωθυπουργικές δηλώσεις μετά την πρόσφατη συνάντηση Μελόνι-Μητσοτάκη στη Ρώμη, τότε εύκολα μπορεί να πιστέψει ότι όλα πήγαν... περίφημα!
Βοηθώντας τον Ανατόλι Κάρποβ να διατηρηθεί στον σκακιστικό Όλυμπο το 1978, άνοιξε τον δρόμο για έναν ακόμηδικό του ιστορικό θρίαμβο.
Όποιος εξακολουθεί να μιλά για ανομία ας κοιτάξει τι γίνεται με την Greek mafia και τα Τέμπη προτού μιλήσει για τα Πανεπιστήμια.
Η εξουσία έχει βάθος γενεών, αναπαράγεται σε σόγια και οικογένειες.
Σε περιόδους κρίσης οι κοινωνίες, και ιδίως τα μεσαία στρώματα, αναζητούν τις λύσεις «εκτός».
«Μέχρι εδώ έφτασα», είπε τον περασμένο Ιανουάριο και πρόσθεσε «και ο πολεμιστής έχει δικαίωμα στην ανάπαυση».
Τα πράγματα δεν βαίνουν προς ευτυχή κατάληξη.
Μια «στιγμή Νίξον» έζησαν το Ελιζέ και η Καγκελαρία πληροφορώντας μας με κάθε επισημότητα ότι οι Μακρόν και Μερτς δεν κάνουν χρήση κοκαϊνης.
Η διαπραγμάτευση της απελευθέρωσης του Ίνταν Αλεξάντερ δεν αντικατοπτρίζει αλλαγή στους αμερικανικούς στόχους, αλλά αναπροσαρμογή εργαλείων.
