Ένα επερχόμενο μοντέλο το οποίο βασίζεται στην απευθείας «αποικιοποίηση», στο «χακάρισμα» του ανθρωπίνου μυαλού σε μαζική κλίμακα.
Η εκδημία του Διονύση Σαββόπουλου προκάλεσε αντιδράσεις πρωτόγνωρου πάθους στον ελληνικό δημόσιο χώρο. Τι λένε αυτές οι αντιδράσεις για αυτόν, αλλά και για εμάς;
Δύο γεγονότα υψηλού συμβολισμού καταδεικνύουν την προβληματική σχέση των μέσων ενημέρωσης με την εξουσία και συμφέροντά της.
Στρατηγικά η Γερμανία, ακόμη και η χιτλερική της εκδοχή, δεν είχε λόγους να εμπλέξει Ελλάδα και Γιουγκοσλαβία στον πόλεμο της Ευρώπης. Τι συνέβη και άλλαξε;
«Αναζητώντας τις ρίζες του πολιτισμού, αναζητώντας διαφώτιση για το μέλλον».
Υπάρχει ένας τόπος στον πλανήτη, στον οποίο τα παιδιά κατά χιλιάδες χάνουν τη φωνή τους. Όχι τα παιδιά που δολοφονήθηκαν αλλά τα παιδιά που επέζησαν.
Η αξιοπιστία του πολιτικού λόγου και η συνειδητοποίηση της απελευθερωτικής και διεθνούς διάστασης της υπόθεσής μας δεν είναι επιλογές αλλά προϋποθέσεις.
Τα στιγμιότυπα και τα επιτεύγματα της σύντομης ζωής του συνθέτη προβλημάτων (Γιοχάνες) Μάρκους Οτ μπορούν να λειτουργήσουν και ως παραβολές για την αναγκαιότητα της μνήμης.
Στον συρφετό που βγάζει τον Κουστουρίτσα βλαχοβαλκάνιο βλέπω την ίδια δήλωση προσχώρησης σε μια κυρίαρχη ιδεολογία.
