Μια βιομηχανία διώξεων και καταδίκης εργατικών διεκδικήσεων, που ενισχύεται με νομικό υλικό για την... «προστασία της εργασίας και του συνδικαλισμού».
Απεργοσπασία, αδήλωτη εργασία, απολύσεις που βαφτίζονται παραιτήσεις. Δεν είναι εύκολο να προσδιορίσει κανείς αν βρισκόμαστε στον «πάτο του βαρελιού».
Οι ντουντούκες και τα μεγάφωνα των συλλαλητηρίων, σώπασαν. Στο πεντάγραμμο της καθημερινότητας, η κυβέρνηση επιμένει στην πολιτική του... ματζόρε, αγνοώντας επιδεικτικά το... λαϊκό μινόρε.
Στο στόχαστρο της διοίκησης της εταιρείας μπαίνουν τα Σαββατιάτικα ρεπό των εργαζομένων.
Από τον Χρήστο Δάντη στην… κόλαση της «Θείας Κωμωδίας». Ο... εργασιακός Παράδεισος είναι μακριά, επί του παρόντος φιλοξενούμαστε στην Κόλαση.
Ένα είδος, που όπως εκτιμάται, εξαπλώθηκε στην Ελλάδα από το 2010 και παρέμεινε για δεκαετίες.
Τα συνδικάτα (ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και ΠΑΜΕ) διεκδικούν μια «Εθνική Συμφωνία» και προχωρούν σε Γενική Απεργία σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας, στις 6 Απριλίου.
Τη θέση ότι το «κύμα ακρίβειας και η τρομακτική επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα προμηνύουν μια κοινωνική έκρηξη», εξέφρασε ο Αλέξης Τσίπρας.
Παρακολουθώντας κυβερνητικά στελέχη να τοποθετούνται με στόμφο για τη «μείωση της ανεργίας», την «αύξηση της απασχόλησης»… αισθάνομαι την αδήριτο ανάγκη να τσεκάρω ταυτότητα και διαβατήριο.
