• Tag: Αλέξης Γρηγορόπουλος •
Υπάρχουν αυτοί που μιλάνε και αυτοί που σιωπούν. Σιωπούν εκκωφαντικά και προφανώς ένοχα.
Το φωτορεπορτάζ της Μαρίας Μακράκη. Ολοκληρώθηκαν οι πρώτες εκδηλώσεις για τη 13η επέτειο από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου τον Δεκέμβρη του 2008.
Όσα γέννησαν την έκρηξη της 6ης Δεκεμβρίου του 2008, παραμένουν και σήμερα σε ισχύ – και πάνω τους συσσωρεύονται άλλα, αγριότερα.
Ποινικοποιείται η αγωνιστική πολιτική δράση.
Το πολιτικό νόημα της ημέρας μνήμης του δολοφονημένου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου αναδείχθηκε φέτος με τον πιο ανάγλυφο τρόπο.
Στη ρίψη τριών βομβών μολότοφ, κοντά στο αστυνομικό τμήμα της οδού Μεγάλου Αλεξάνδρου στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης, προχώρησαν άγνωστοι γύρω στις 9.30 το βράδυ.
Ο αστυνομικός όπως μπορεί να δει κάποιος, παίρνει την ανθοδέσμη στα χέρια του και αρχίζει να τη χτυπά στη στολή συναδέλφου του.
Είδαμε κοντολογίς, το τρέϊλερ ενός έργου που αγάπησαν οι κριτικοί, αλλά σιχάθηκε το κοινό: το θάνατο του μέλλοντος από το χέρι της καταστολής.
Μόνο έγκλημα των συλληφθέντων είναι ότι θέλησαν να περπατήσουν, να πορευτούν, να διαδηλώσουν για τα αυτονόητα, τηρώντας ΟΛΑ τα προβλεπόμενα μέτρα υγειονομικής προστασίας.
