Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, όλοι βρίζουν, υποτιμούν ή απαξιώνουν όλους, αριστεροί, κεντρώοι και δεξιοί, που σημαίνει ότι όλοι είναι μέλη των από-πάνω, της ελίτ.
Αναπόφευκτα στο μυαλό όλων ξυπνούν μνήμες του Φρανκισμού στην προοπτική μιας νέας δεξιάς/ακροδεξιάς νίκης στις εκλογές της 23ης Ιουλίου.
Είναι πράγματι η σημερινή κατάσταση, η απόδειξη του φόβου και του μίσους μίας κοινωνίας και μίας Πολιτείας, που έχουν πάψει από καιρό να είναι συμπεριληπτικές.
H προσέγγιση ανάμεσα στην ισπανική δεξιά και το ακροδεξιό Vox έχει αρχίσει πλέον να αποκαλύπτει σταδιακά τις επαίσχυντες λεπτομέρειές της.
Το να χαρακτηρίζεις «κλέφτη» τον Σαββόπουλο των ‘60ς, είναι ελαφρώς ανιστόρητο και πετάει, μάλιστα, τη μπάλα μιας πιο σοβαρής συζήτησης στην εξέδρα.
Η οικογένεια Μητσοτάκη, η Δεξιά έχουν μια βαθιά ιστορία στο παρακράτος. Και το ελληνικό κράτος βεβαίως έχει μια βαθιά αγάπη για το «παρακράτος του».
Χιλιάδες αστυνομικοί κατέκλυσαν τους δρόμους της Μαδρίτης και διαδήλωσαν ενάντια στον «νόμο ανασφάλειας» με την υποστήριξη της δεξιάς και ακροδεξιάς της Ισπανίας.
Στους δρόμους σήμερα διαδηλώνουν οι «τρεις δεξιές» με τα αστυνομικά σώματα για την… ασφάλεια του έθνους.
Για τον μέσο Ισπανό η επιλογή ανάμεσα στον Αλμέιδα και την Αγιούσο επ’ ουδενί δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως το μη χείρον βέλτιστον.
