Η πατρίδα μας, 203 χρόνια μετά την επανάσταση είναι μια ιδιότυπη αποικία, η οποία κυβερνιέται από ένα ελληνόφωνο σύστημα εξουσίας, κλπετοκρατικό και παρακρατικό- μαφιόζικο.
Πώς η μεγάλη κινητοποίηση της δεξιάς, κατόρθωσε να υπερκεράσει την προοδευτική αντιπολίτευση. Πώς έξω από τους εθνικιστές όλα τα άλλα κόμματα μετρούν απώλειες!
Η εξαρτώμενη από τις ΗΠΑ Ε.Ε. δεν μπορεί να απολαύσει ανεξαρτησία στη λήψη αποφάσεων σε ό,τι αφορά το παλαιστινιακό και τα εγκλήματα του Ισραήλ.
Η δεξιά μισεί τη σύγχρονη τέχνη. Παραδόξως, το μίσος της δεξιάς έχει συμβάλλει τα μάλα στη διάδοσή της.
Ο Άλβαρο Ουρίμπε καλείται να καταθέσει από την εισαγγελία της Κολομβίας για όσα γνώριζε για μια σφαγή στο χωριό Ελ Άρο από ακροδεξιούς παραστρατιωτικούς.
Η Ισπανία οδεύει σε μια Αντι-Μεταρρύθμιση, η οποία προσελκύει «πατριώτες», ναζιστικά στοιχεία, οπαδούς της «επίπεδης Γης» αλλά και κάθε άλλη οπισθοδρομική και σκοταδιστική δοξασία.
Όσο τα χρόνια περνούν, με το Πολυτεχνείο συμβαίνει κάτι παράξενο: αντί να ξεθωριάζει, φωτίζεται και φωτίζει ολοένα περισσότερο.
Τόσο στη σάτιρα όσο και στην πραγματική ζωή η κατάληξη τέτοιων υποθέσεων συχνά είναι κάπως… πικρή.
Η μάχη για την προεδρία αναμένεται να είναι σκληρή, ιδίως ανάμεσα στους δύο δεξιο-ακροδεξιούς υποψηφίους Πατρίσια Μπούλριτς και Χαβιέρ Μιλέι.
