Στις κρίσιμες στιγμές ο πόλεμος ή η ειρήνη είναι το κεντρικό σημείο όπου μετριούνται οι θέσεις, οι αρχές και η πολιτική ηθική κάθε κόμματος.
Η σύγκρουση ανάμεσα στον ατλαντισμό και σε πιο φιλειρηνικές πολιτικές εξακολουθεί να είναι ένα βασικό διακύβευμα στην Ανατολική Ευρώπη.
Η μητέρα των μαχών για την ελληνική κοινωνία στο σήμερα είναι η εμπλοκή ή όχι της χώρας μας σε έναν ιδιόμορφο Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Διαμάχη εντός της γερμανικής καθολικής εκκλησίας για τη προτροπή του Πάπα στους Ουκρανούς να πάνε σε διαπραγματεύσεις.
Μεταξύ των συμμετοχών είναι η Παλαιστινιακή Αρχή, Ισπανία, Ιταλία και Ελλάδα.
Ζούμε, πάλι, αν όχι την άμεση αμφισβήτηση τουλάχιστον την έμμεση αναθεώρηση της εδαφικής τάξης που εγκαθιδρύθηκε με τη Συνδιάσκεψη της Ειρήνης των Παρισίων το 1919.
Η αγωνία πολλών διάσημων προσωπικοτήτων, αλλά και μεγάλων ή μικρότερων κινημάτων και οργανώσεων, δεν έφθασε -μεθοδευμένα- στα αυτιά του ευρέως κοινού.
Δεν παρέλειψε να εκπέμψει και μήνυμα προς τη μεριά της Ρωσίας, έχοντας στο πλευρό πάνοπλους σωματοφύλακες.
Αντιδράσεις εσωκομματικά και από τους Χριστιανοδημοκράτες για το κείμενο που φέρει τις υπογραφές περίπου 200 πρώην και εν ενεργεία κομματικών, συνδικαλιστικών και πολιτικών στελεχών.
