Η Μίκα Αγραφιώτου είναι πτυχιούχος αρχαιολογίας και ιστορίας της τέχνη του ΑΠΘ. Μετά από μια σύντομη καριέρα στην αρχαιολογία, στράφηκε στη δημοσιογραφία και στην ερμηνευτική διερεύνηση τη τέχνης. Προς το παρόν, είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια της Σχολής Καλών Τεχνών στο ΑΠΘ και αρθρογραφεί σε διάφορα ειδησεογραφικά sites.
Η «Μαύρη Οχιά», η σειρά που μισήθηκε όσο καμία άλλη από την Θάτσερ, παρουσιάζεται πριν από 41 χρόνια για πρώτη φορά στο βρετανικό κοινό.
Το στίγμα της ψυχικής ασθένειας μέσα από την εμβληματική φωτογραφία του Γιάννη Δήμου από ένα ηπειρώτικο πανηγύρι του 1976.
«Όταν οι εργάτες ζητούν κάτι, τους δίνεται γενοκτονία»: Ανταπόκριση από τις φοιτητικές κινητοποιήσεις για την Παλαιστίνη στη Νέα Υόρκη.
Η απάντηση της διευθύντριας του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ στον Μητροπολίτη Φιλόθεο και η αντιφασιστική συγκέντρωση στο Ολύμπιον είναι η άλλη πλευρά του νομίσματος.
Και αν κάνουν ακροδεξιά ζωή, δικός τους είναι λογαριασμός. Οπότε σταματήστε τη σάτιρα, πληβείοι καλλιτέχνες!
Πότε θα κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή για αυτής της γης τους κολασμένους, χωρίς αστερίσκους και προϋποθέσεις; Πότε θα είμαστε, επιτέλους, με τον Άνθρωπο;
Είναι εντυπωσιακό το πόσο έχει κατακλύσει το τυφλό μίσος ορισμένους «ανθρωποφύλακες» ώστε να ψάχνουν την άρια φυλή ακόμα και σε ένα μικρό παιδί.
Μύρισαν εποχές του '50 για την ελληνική δημόσια εκπαίδευση, με τη Δόμνα Μιχαηλίδου να συνιστά πως το περπάτημα για το σχολείο κάνει καλό.
Στην τράπεζα λεφτά, στη νεολαία σφαίρες, εκείνες ήταν οι δικές μας μέρες. Για τη γενιά του Δεκέμβρη του 2008, τη γενιά της εξέγερσης.
