Ο Γιώργης-Βύρων Δάβος εργάζεται ως δημοσιογράφος και κριτικός Τέχνης και διδάσκει Αισθητική στην Ακαδημία της Μπρέρα (Μιλάνου) και Κοινωνιογλωσσολογία και Λογική Φιλοσοφία της Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο του Βίγο (Ισπανία), ενώ στον ελεύθερο χρόνο του….γράφει.
Δεν έχει άδικο η Liberation, που σε άρθρο της υπογραμμίζει πως «ο Μακρόν στον ανασχηματισμό επέλεξε τον νεότερο από τους σωσίες του».
Η άνοδος της Τζόρτζια Μελόνι στην εξουσία έχει αρχίσει να νομιμοποιεί ακόμη και τις πιο επάρατες σελίδες του φασισμού και της Κατοχής στην Ιταλία.
Η αδυναμία των μισθών να καλύψουν τις πληθωριστικές πιέσεις, μεγεθύνει τη δυσαρέσκεια των εργαζομένων… Σας θυμίζει κάτι;
Στην πρώτη δημοσιονομική παρέμβαση της Μελόνι προέχει το όφελος και το συμφέρον των πλουσιοτέρων τάξεων, ενώ μειώνεται το κοινωνικό κράτος.
Η εφαρμογή και κυρίως η επιτυχία της «κοινωνικής ασπίδας» θα αποδειχθεί πολιτικά κρίσιμη για τη μακροημέρευση της κυβέρνησης στην Ισπανία.
Ίσως ο θάνατος με διαφορά μόλις λίγες ώρες των Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και Ζακ Ντελόρ να μην είναι ακόμη ένα από τα παράδοξα της Ιστορίας.
Ένα θεμελιακό κείμενο του Ιταλού φιλόσοφου για έναν οντολογικό ορισμό του πλήθους.
Η φτώχεια που υπόσχεται ο νέος προϋπολογισμός της κυβέρνησης της Μελόνι, προσομοιάζει στην καταπίεση των Ρωμαίων.
Η επίκληση της σημαίας στην Τέχνη είχε πάντοτε να κάνει με έναν γόνιμο διάλογο και όχι με σκανδαλώδεις διακηρύξεις.
