Ο Χρήστος Τράμπας γεννήθηκε το 1976.Σπούδασε δημοσιογραφία και μπαινοβγαίνει σε αυτή ανάλογα με το πώς τα φέρνει η ζωή. Εργάστηκε σε περιοδικές εκδόσεις, το ραδιόφωνο, αρκετές άσχετες δουλειές και για ένα πολύ μεγάλο διάστημα στον τουριστικό κλάδο. Λυπάται, αγωνιά και χαίρεται τη ζωή όπως όλοι.
Σταύρωση, Ανάσταση και κρίνα στο ναό της Παναγίας της Παρηγορήτισσας, το στολίδι που έχτισαν οι Κομνηνοί Δούκες κάποτε στην Άρτα.
Η αποβίβαση της εργατικής τάξης στην Κηφισιά, ένα καθημερινό δρομολόγιο με το κεφάλι σκυμμένο στο κινητό.
Πότε να πήρε την απόφαση ο δημιουργός του να πάρει ένα σπρέι και να ξεχυθεί στους δρόμους της Κυψέλης γράφοντας το όνομά της; Και γιατί;
Επιστροφή στο Broken English, το τραγούδι από το άλμπουμ με το οποίο η Μαριάν Φέιθφουλ δήλωσε ζωντανή.
Μοτίβα, υφάσματα και δέρμα σε μια τελευταία μπαρότσαρκα των φετινών γιορτών. Από τις αντιδράσεις για την Μποφίλιου στο υπογάστριο της νυχτερινής Αθήνας.
Αντί για τη λέξη της χρονιάς, προσπαθήσαμε να βρούμε το άρωμά της. Το Inexcusable Evil, μυρίζει ανοιχτό τραύμα και πόλεμο και είναι το πιο ταιριαστό.
Πολλά κλαμπ απαγορεύουν τα κινητά με σκοπό τη σύνδεση του κοινού με τη μουσική. Και γιατί ποιος θέλει να γίνεται viral παρά τη θέλησή του;
Στην εποχή του ηλικιακού ρατσισμού, η κορυφαία Ιταλίδα τραγουδίστρια επιστρέφει με ένα ακόμη άλμπουμ με κύριο θέμα, τι άλλο, τον έρωτα.
Έτσι πιστεύουν οι παγκόσμιοι οργανισμοί, φτάνει να γίνουν σεβαστά τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ό,τι πιο woke μπορεί να ακούσει κανείς για μια παγκόσμια ημέρα.
