Μερικοί άνθρωποι είναι σαν κακό πετσί. Κολλάνε πάνω σου και δεν ξεκολλάνε.
Η χώρα του δόγματος «η Ιταλία για τους Ιταλούς», είναι πλέον πλήρως ευθυγραμμισμένη με τη λογική του Τραμπικού νεοφιλελευθερισμού.
Μια υπόθεση που ξεφεύγει ακόμα και από τα πολύ υψηλά στάνταρ της ανώτατης εξουσίας.
«Φαίνεται ότι όλοι είναι συνένοχοι στο να σπάσουν τη θέληση ενός εξαντλημένου και τρομοκρατημένου άμαχου πληθυσμού»: Ζιάντ Μεντούχ, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Αλ-Άκσα, Γάζα.
Δημοσιολογούντες, ακαδημαϊκοί και διανοούμενοι, οι πρόθυμοι εργάτες που καλύπτουν τις μαύρες τρύπες της εξουσίας.
Τα drones και η νεο-οθωμανική ιδεολογία για επιρροή μέσω της προώθησης της στρατιωτικής βιομηχανίας σε αφρικανικά θέατρα πολέμου. Πύλη για αυτό υπήρξε κυρίως η Λιβύη.
Είναι πλέον τετελεσμένη η σύμπλευση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος μ’ ένα μέρος της Ακροδεξιάς στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Όπως και στο Στάλινγκραντ, έτσι και στη Γάζα, η έκβαση αυτής της σύγκρουσης δεν θα έχει μόνο τοπικές και περιφερειακές συνέπειες. Θα έχει παγκόσμιες.
Η υπεράσπιση κάποιας αξίας ή κάποιου προσωπικού ενδιαφέροντος που δεν αποτιμάται σε χρήμα μοιάζει να καθιστά παρία, ατελώς ενταγμένο τον υπερασπιστή της.
