Πώς η Κίνα κατορθώνει να κερδίζει την εμπιστοσύνη των Αφρικανών, και πώς η προσέγγισή της διαμορφώνει το μέλλον της ηπείρου;
Μπορεί πια η Ε.Ε. να επιδιώκει έναν παγκόσμιο ηγετικό ρόλο ενώ εξαρτάται από άλλους και κυρίως είναι αδύναμη κι ανίκανη να πατήσει πόδι;
Για ποιο λόγο μοιάζει να θέλει μια κρίση με τη Μόσχα μέσα στις επόμενες μέρες;
Η επιβίωση μόνο μέσω κάποιας ισχύος υπάρχει μόνο στη φαντασία των πολύ ασυμπάθηστων, δομικά αγάμητων ανθρώπων.
Οι παλιές δυνάμεις της Δύσης αγωνίζονται να διατηρήσουν τα προνόμια του παρελθόντος, ενώ οι ανερχόμενες δυνάμεις επιμένουν στο να βρουν μια θέση στον ήλιο.
Γιατί η Ευρώπη έχει χάσει πλέον και την παραμικρότερη πιθανότητα να αποτελέσει έναν αυτόνομο, αυτάρκη και αυτεξούσιο πόλο στη νέα διαίρεση του κόσμου.
Κάθε κοινωνία έχει τον φασισμό που της πρέπει. Η κοινή συνισταμένη ωστόσο παραμένει η συντριβή του ανθρώπου.
Είναι πραγματικά οδυνηρό να βλέπουμε την αρχή «η ισχύς παράγει το δίκιο» να επικρατεί σε τόσες πολλές περιπτώσεις σήμερα.
Το ζήτημα της διεθνούς κοινωνικοποίησης/απομόνωσης του Ισραήλ, φαίνεται ολοένα και πιο καθαρά.
