Όλο και περισσότερα παιδιά και νέοι-ειδικά στη Βαλένθια- πιστεύουν στις ανιστόρητες και αναθεωρητικές απόψεις ότι «ο Φράνκο έκανε και καλά πράγματα».
Επέλεξαν να συρρικνώσουν την παραγωγική τους ικανότητα προς όφελος των ανταγωνιστών τους. Επέλεξαν λίγοι να κερδοσκοπούν εις βάρος των πολλών.
Κι αυτό, χωρίς καμία αντίδραση. Ερήμην μας παρατηρούμε μια Γερμανία να γιγαντώνεται οικονομικά και εξοπλιστικά.
Όπως ακριβώς και στην Ελλάδα, το μήνυμα του Βούτσιτς είναι «αν όχι εγώ, ποιος;», τονίζοντας ότι δεν υπάρχει αξιόπιστη εναλλακτική για τη διαχείριση της εξουσίας.
Η 24η Μαρτίου δεν είναι τυχαία. Ούτε είναι τυχαίο ότι αυτή τη μέρα ο Χαβιέρ Μιλέι γκρέμισε το μνημείο της «εξεγερμένης γης της Παταγονίας».
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, σε συνεννόηση με το Ισραήλ, προχωρά στην επέκταση των εγχώριων υδάτων στα 12 ν.μ.
Η ιδεολογική υπερβολή και η υπαρξιακή ταύτιση δεν είναι ούτε Realpolitik, ούτε στρατηγική.
Κι αν όχι πότε σκέφτονται να αντιδράσουν;
Ο πλανήτης τελεί σε αναμονή. Όσο περνάνε οι εβδομάδες καθίσταται προφανές ότι στην Ουάσιγκτον και όχι μόνο, το έλλειμμα στρατηγικής είναι μεγάλο.
