Μέσα από την αυθαιρεσία της ΙCE πολλοί συντηρητικοί αρχίζουν να βλέπουν μία ανησυχητική εικόνα.
Ο προσωπικός τόνος που έχει δοθεί από τον πρωθυπουργό Νικόλ Πασινιάν έχει χαρακτηριστεί ως «βεντέτα».
Στην Ισπανία κυριαρχεί ένα περιβάλλον ακραίας πόλωσης, μέσα στο οποίο οι κοινωνικές παροχές γίνονται «όμηροι» στις κομματικές στρατηγικές.
Δεν πρόκειται για μια ιστορία της κλειδαρότρυπας αλλά για ένα κατεστημένο πολιτικής και οικονομικής εξουσίας.
Καθώς ο νεοφιλελευθερισμός εδραιώνεται και η παραγωγή αποκεντρώνεται, η τεκνοποίηση γίνεται και αυτή μια επένδυση μεγάλου ρίσκου.
Τα δυτικά ΜΜΕ συνεχίζουν τη μερική, παραπλανητική και συκοφαντική «δημοσιογραφική» κάλυψη ειδήσεων για τη Βενεζουέλα.
Οι ακροδεξιοί θιασώτες του Τραμπ στην Ευρώπη κλιμακώνουν με τρόπο πλέον απροκάλυπτο τις προκλήσεις σε κάθε επίπεδο.
Το ερώτημα δεν είναι αν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ θα επιτεθούν στο Ιράν, αλλά πότε.
Στο επίκεντρο της παρούσας φάσης βρίσκεται η ευθύνη των κεντρικών δυνάμεων του παλαιστινιακού πολιτικού συστήματος, η οποία δεν μπορεί να αγνοηθεί.
