Οι τρεις παγίδες για τους εργαζόμενους-ψηφοφόρους και το… χέρι της «Εθνικής Ασφαλιστικής» στο δικαίωμα του «εκλέγεσθαι».
Οι ανθρωπιστικές ιδέες της Ευρώπης στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση.
Μήπως θα έχει κι αυτό την τύχη αντίστοιχων κομμάτων-επιχειρήσεων, που δεν μπόρεσαν να διαλαλήσουν: «ο Βασιλεύς απέθανε, Ζήτω ο Βασιλεύς»;
Αν έδρασε όπως έδρασε αυτή η κυβέρνηση παρά τις εκλογές, εύκολα φανταζόμαστε τι θα πράξει αν επιδοκιμαστεί για τα έργα της στις εκλογές.
Αν η πάντα φιλομαθής αναγνώστρια του «Κοσμοδρομίου» έχει και αυτή μπερδευτεί από την καταιγιστική διαδοχή των γεγονότων της υπόθεσης Πνευματικού, δεν έχει να φοβηθεί τίποτε.
60 χρόνια μετά τον θάνατό του, η καρδιά του Ναζίμ Χικμέτ, του ποιητή της εργατικής τάξης, δεν έπαψε ποτέ να χτυπά.
Με την προεκλογική περίοδο να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, η ενίσχυση των κλαδικών συμβάσεων εργασίας μετατρέπεται σε κυρίαρχο στοίχημα για τα συνδικάτα.
Ο πρόσφατος θάνατος του Ούγγρου σκακιστή και θεωρητικού μας καλεί να δούμε εκ νέου το πληθωρικό έργο ενός θιασώτη της επανάστασης των ‘70ς.
«Εγώ τελείωσα με την Ελλάδα. Έχω μια συνέντευξη τον Σεπτέμβρη με ένα νοσοκομείο στην Ιρλανδία και αν με δεχτούν θα πάω. Διαφορετικά no plan, αγαπημένη!».
