Ο Σερβιτόρος μας ηλικιακά βρίσκεται ακόμα στη δεκαετία των 40. Ευτυχώς όμως η δουλειά του τον κρατά σε φόρμα, τόσο στο σώμα όσο και στο νου. Είναι ευγνώμων που μια σειρά συγκυριών με προεξάρχουσα την ελληνική οικονομία, τον οδήγησε στον ιδιαίτερο κόσμο της εστίασης, όπου μελέτησε σε βάθος τους ανθρώπους αυτού του πλανήτη. Κυρίως αυτού.
Τα εξαιρετικά κρασιά του ελληνικού αμπελώνα και η ανάγκη για μεγαλύτερη στήριξη των οινοπαραγωγών.
Τους χωρίζει μια άβυσσος αλλά μαζί κυλιούνται σε αυτό τον βούρκο. Φτάνει να μην το λέμε ανοιχτά.
Ερωτευμένα ζευγάρια κι άλλοι τύποι πελατών που ανεβάζουν το κόκκινο στα εστιατόρια.
Η επιστροφή των εστιατορίων στα τοπικά προϊόντα και το New Green Deal.
Ποια η σχέση μας με τη μουσική στα εστιατόρια, τη συλλογή δικαιωμάτων και την παροχή υποχρεωτικής γραπτής Άδειας Δημόσιας Εκτέλεσης σε μαγαζιά;
Με αφορμή την εστίαση του gentrification, σκεφτόμαστε σε ποια μαγαζιά θα θέλαμε να πηγαίνουμε σταθερά μέσα στον χρόνο.
Γκρινιάρικα, κακομαθημένα, χαρούμενα, επικοινωνιακά, κλειστά, ντροπαλά, τέρατα, κουκλιά. Παιδιά.
Οι αλγόριθμοι καθόρισαν τη σχέση μας με το ίδιο μας το φαγητό.
Δυστυχώς, τις περισσότερες φορές το φίδι από την τρύπα το βγάζουν οι ίδιοι εργαζόμενοι.
