Δεν ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία επειδή έγραφε καλές εκθέσεις, ούτε είχε αναλάβει την σχολική εφημερίδα. "Τράκαρε" με αυτήν, τον Οκτώβριο του 1991 (ευτυχώς, μόνο με υλικές ζημιές). Καλύπτει θέματα εργασίας, ασφάλισης, πρόνοιας και συνδικάτων. Πιστεύει, ίσως λανθασμένα -αλλά με επιμονή- ότι η δημοσιογραφία είναι λογοτεχνία υπό πίεση και κοινωνικό εργαλείο.
Το... κοινωνικό σταγονόμετρο επιλέγει η κυβέρνηση για τους εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους μετά τις Ευρωεκλογές.
Η εταιρεία-φάντασμα και οι επικοινωνιακές δράσεις της ΔΥΠΑ για τις Ημέρες Καριέρας και την κατάρτιση των ανέργων.
Πλέον το 62% των Ελλήνων δίνει θετική έννοια στον όρο «συμβιβασμός» και ετοιμάζει βαλίτσες για να φύγει από την Ελλάδα 2.0.
Σπουδαίο στοιχείο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, θα εκτίθεται πλάι στην οκτάωρη ημερήσια απασχόληση, στο μουσείο της μετά-μνημονιακής Ελλάδας.
Βαθιά... Βαλκάνια θα βιώνουν στην καθημερινότητα τους οι Έλληνες εργαζόμενοι και συνταξιούχοι και τις επόμενες δεκαετίες.
Η Πανελλήνια Ομοσπονδία των εργαζομένων στον τουρισμό προειδοποιεί με κινητοποιήσεις εν μέσω της θερινής σεζόν.
Δημιουργική λογιστική στα όρια του... θαύματος εφαρμόζουν εργοδότες σε ολόκληρη τη χώρα.
Με σύγχρονο πύργο της Βαβέλ μοιάζει η αγορά εργασίας.
Και ίσως τρομάζει το ποιος τελικά θα είναι ο ΕΝΑΣ που θα πάρει τη θέση του ΚΑΝΕΝΑ.