Θες να την προστατέψεις και ταυτοχρόνως σου τη σπάει. Υπήρξες κι εσύ έτσι.
«Καμία μόνη Ελενίτσα μου, καμία μόνη».
Βγαίνοντας απ’ τη σχολή θέλησε να αλλάξει τον κόσμο. Δεν χρειάστηκαν παραπάνω από πέντε χρόνια ώστε να την αλλάξει ο κόσμος.
Ένα αφήγημα της κακιάς ώρας για την «κακιά την ώρα».
«Έχετε ιδέα τι συμβαίνει εκεί έξω με τα νοίκια;».
Η Ματίνα συγκλονίστηκε από την ανέλπιστη δύναμη των μυρμηγκιών που κατέλαβαν το κέντρο της Αθήνας. «Όσο έχουμε η μία την άλλη, όλα καλά».
Ο Δημοσθένης, ο τσάκαλος, ο Βαγγελάκης, ο πιτσιρικάς, η «Λάμψις», δίπλα απ’ την εκκλησία και η ισότητα στον γάμο στον «εμπόλεμο Άγιο Παύλο».
Η Μαρία Καρυστιανού με άφησε να ελπίζω πως μια γυναίκα μπορεί να αναστήσει μια γλώσσα. Αρκεί η αλήθειά της για να ξυπνήσουν οι λέξεις.
«Γιατί οι άνθρωποι δεν μιλούν για όσα τους κάνουν να θέλουν να ξεράσουν;» με ρώτησε.
