Η όλη καμπάνια στηρίζει και στηρίζεται στο σύνδρομο της «διαρκούς αναζήτησης προστάτη» που ταλαιπώρησε διαχρονικά τον ελληνισμό.
Ποιος περίμενε πως η καταστροφή στη Βαλένθια επρόκειτο να καταλήξει να συνταράσσει και τα ίδια τα θεμέλια της ευρωπαϊκής διακυβέρνησης;
«Δε φανταζόμουνα έτσι τη θλίψη και το θάνατο... Τη νύχτα πάνω στην κουβέρτα του “Αϊ-Νικόλα” ονειρεύτηκα μια παμπάλαιη ελιά να δακρύζει». Γ. Σεφέρης.
Δεν χρειάζεται να είσαι η Μέριλιν για να σε κατατρύχει η ερημιά της επίδειξης, της ματαιοδοξίας, της ακονισμένης ατομικότητας.
Ένα χρονολόγιο για το πώς φτάσαμε στη χρήση του Oreshnik και στις προειδοποιήσεις Πούτιν.
Η προσάρτηση θα εκπλήρωνε τις προσδοκίες της ακροδεξιάς στο Ισραήλ αλλά η διεθνής αντίδραση και μία μεγάλη εξέγερση θέτουν εμπόδια.
Θα το έχετε ήδη ακούσει: η αστυνομία θα σώζει γυναίκες-θύματα ενδοοικογενειακής βίας «με ένα μόνο κλικ».
Πλέον τα περίπου 35.000 μουσεία και κέντρα Τέχνης που υπάρχουν στις ΗΠΑ αλλά και οι εργαζόμενοί τους φοβούνται τα χειρότερα.
Στις 15 Νοεμβρίου συνέβη κάτι το πρωτόγνωρο για τα παγκόσμια κοινοβουλευτικά δεδομένα, σε μια από τις προοδευτικότερες χώρες στον κόσμο, τη Νέα Ζηλανδία.
