Ο τεράστιος πλούτος της Μαύρης Ηπείρου έγινε πλούτος της Δύσης και δική της τραγωδία.
Σοφία. Ορθοί ακούσομεν του Εκλεκτού του Μαξίμου το ανάγνωσμα…
Ένα σχολείο, σαν τα τεχνικά του Μουσολίνι, που υπόσχεται ένα προκαθορισμένο, αλλά όχι εξασφαλισμένο μέλλον στους μαθητές, μελλοντικούς εργαζόμενους σε συγκεκριμένο μοντέλο παραγωγής.
Παραμένει το πρόβλημα κυβερνησιμότητας ακόμη και μετά τις πρόωρες εκλογές της 2ας Απριλίου. Και πάλι ο γεωπολιτικός προσανατολισμός υπήρξε ένα από τα σημαντικά διακυβεύματα.
Για πρώτη φορά οι Βρυξέλλες επιφυλάσσονται του δικαιώματος να σταματήσουν τη στρατιωτική βοήθεια προς το Κίεβο και θέτουν συγκεκριμένους όρους.
Δεν χρειάζεται να είσαι δημοσιογράφος ή πυρηνικός φυσικός για να καταλάβεις ότι οι Ρώσοι δεν βομβαρδίζουν τον πυρηνικό σταθμό της Ζαπαρίζιε στην Ουκρανία.
Χωρίς παρεξήγηση, αλλά έχουμε την αίσθηση ότι μόνο στην Ελλάδα της παρακμής, αναγνωρίζεται η Γαλλία (έστω κατ’ όνομα) ως ηγέτιδα δύναμη σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Και γιατί το σύνθημα «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» πρέπει να ακουστεί δυνατότερα από ποτέ.
Η συνέντευξη όχι απλά ξέπλυνε μία αυταρχική και βίαιη κυβέρνηση, αλλά έκανε κάτι χειρότερο.
