Στο Μόναχο κανένας αθλητής δεν ευχαρίστησε τον Θεό ή την Ελλάδα. Δεν ακούστηκε κανένα προκάτ επικοινωνιακό τσιτάτο τύπου «Για την Ελλάδα, ρε γαμώτο».
Με ένα άλμα 200 ετών από τον Βίκτωρα Ουγκώ, στο κέντρο των Αθηνών, μπορούμε να βρούμε μια άλλη «Αυλή των Θαυμάτων», τα Εξάρχεια.
Πόσο επικίνδυνο είναι να συμπεριφερόμαστε συμπλεγματικά, σαν να ζούμε σε δημοκρατίες και όχι σε ολιγαρχίες του πολύ μεγάλου πλούτου;
Η ανατροπή που δεν έγινε ποτέ στις εκλογές της Ομοσπονδίας, την ώρα που σε αγωνιστικό επίπεδο αποθεώνονταν για μία ακόμη φορά τα νιάτα.
Το πικρό πάθημα της Ιταλίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας, μοιάζει να μην έχει γίνει μάθημα.
Πώς η εικόνα της Μαύρης Παναγίας της Τσενστοχόβα διέσχισε τον Ατλαντικό και, μέσω της Αϊτινής επανάστασης και Πολωνών λιποτακτών, έγινε εικόνισμα της θρησκείας του βουντού.
Οι κάτοικοι στη χερσόνησο της Κασσάνδρας μένουν άγρυπνοι το καλοκαίρι, οι ευθύνες πηγαίνουν από τον «Άννα στον Καϊάφα» και το πάρτι συνεχίζεται…
Η Μόσχα με τον Ιβάν Νετσάγιεφ θέτει μερικά ιδιαίτερα καίρια ερωτήματα σε αυτή την περίεργη περίπτωση δολοφονίας του ηγέτη της Αλ Κάιντα χωρίς αποδείξεις.
Πόσες φορές δεν ακούσαμε για τις «φοβερές και τρομερές» τριμερείς συμμαχίες, οι οποίες θα μας προστάτευαν από την Άγκυρα;
