Η “κατάκτηση” της ιταλικής οικονομίας από νομιμοφανείς, έως επίσημες, μαφιόζικες επιχειρήσεις, έχει απλωθεί σε μεγάλη έκταση.
O μετανεωτερικός συνταγματισμός, αντί, κατά το καντιανό ιδεώδες, να προάγει μια παγκόσμια, κοσμοπολίτικη τάξη, φαίνεται να ακολουθεί μάλλον την κατεύθυνση ενός φεουδαρχικού συνταγματισμού.
Η άνοδος και η πτώση του Δημοκρατικού κυβερνήτη, Άντριου Κουόμο καταποντίζει και τους μηχανισμούς κατασκευής πολιτικών ειδώλων.
H αβεβαιότητα που δημιουργεί η ταξικά μεροληπτική διαχείριση της πανδημίας αναγκάζει τους νέους να αναζητούν διέξοδο στο οικονομικό αδιέξοδο βάζοντας το χακί.
Οι κινήσεις της κυβέρνησης δείχνουν να έχουν ένα στρατηγικό χαρακτήρα ριζικού μετασχηματισμού του πολιτικού συστήματος προς μια αυταρχικού τύπου διακυβέρνηση
Ο στρατιωτικός και γεωπολιτικός εναγκαλισμός Ελλάδας - Ισραήλ, η Νατοϊκή προσήλωση, η ευρωτουρκική στρατηγική και η πολυεπίπεδη αμερικανοκρατία στην χώρα συναποτελούν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ κινδύνων.
Ώρες από τον προαναγγελθέντα θάνατο του Δημήτρη Κουφοντίνα σκέφτομαι τη μοναξιά του μελλοθανάτου σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου.
Προς τι η συγκεκριμένη λαθροχειρία από πλευράς των 56 “ανθρώπων της τέχνης και του πολιτισμού”; Προς τι η απεγνωσμένη προσπάθεια να συμμαζευτούν τα ασυμμάζευτα;
Ολοκληρωτική κυριαρχία του δόγματος “νόμος και τάξη” στη δημόσια πολιτική αλλά και στις αναπαραστάσεις της εγκληματικότητας και της “ανομίας” στα μέσα ενημέρωσης.
